Το διοικητικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ «συλλυπείται τη σύζυγό του Μαρία και τον λατρεμένο του γιο Ιάσωνα και αποχαιρετά τον εκλεκτό συνάδελφο, που διέγραψε μια μοναδική διαδρομή στην ελληνική δημοσιογραφία»
Συλλυπητήριο μήνυμα για τον θάνατο του δημοσιογράφου και συγγραφέα Δημήτρη Γκιώνη, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών, απέστειλε η ΕΣΗΕΑ.
Όπως τονίζει η Ένωση Συντακτών, ο Δημήτρης Γκιώνης ήταν «σεμνός λιγομίλητος, αλλά με εξαιρετικό χιούμορ, συναδελφικός και υποστηρικτικός προς όλους, αφήνει τις καλύτερες εντυπώσεις σε όλους μας και, κυρίως, μια στάση ζωής για τους συνάδελφους και μια παρακαταθήκη για τις δεκάδες των νεότερων δημοσιογράφων, τους οποίους μύησε στο επάγγελμα».
Τέλος, επισημαίνει πως το διοικητικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ «συλλυπείται τη σύζυγό του Μαρία και τον λατρεμένο του γιο Ιάσωνα και αποχαιρετά τον εκλεκτό συνάδελφο, που διέγραψε μια μοναδική διαδρομή στην ελληνική δημοσιογραφία».
Η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ:
«Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ με οδύνη ανακοινώνει τον θάνατο του διακεκριμένου συναδέλφου, φίλου και συνοδοιπόρου Δημήτρη Γκιώνη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σήμερα, σε ηλικία 87 ετών.
Ο Δημήτρης Γκιώνης γεννήθηκε στη Δημητσάνα Αρκαδίας, το 1939. Τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1964 ως συντάκτης και υπεύθυνος καλλιτεχνικών σελίδων στην εφημ. «Δημοκρατική Αλλαγή». Από το 1967 έως το 1973, λόγω της δικτατορίας, έζησε στη Γαλλία και τον Καναδά, όπου αρθρογραφούσε σε ελληνόγλωσσα έντυπα.
Το 1974 εργάζεται στην Αυγή ενώ από το 1975 συνεχίζει στην Ελευθεροτυπία έως το κλείσιμο της εφημερίδας. Το 2012 αρχίζει η συνεργασία του με την Εφημερίδα των Συντακτών. Από το 1976 έως το 1983 εργάστηκε στο ρεπορτάζ της τηλεοπτικής εκπομπής «Παρασκήνιο» ενώ κάλυψε δημοσιογραφικά από το 1975 έως και το 1978 τις δίκες των χουντικών βασανιστών και του Πολυτεχνείου. Τέλος, υπήρξε συνεκδότης του περιοδικού «Τετράδιο».
Παράλληλα με τη δημοσιογραφία ο Δημήτρης Γκιώνης έχει δημοσιεύσει πλήθος αφηγημάτων. Αναφέρουμε ενδεικτικά: «Τώρα θα δεις….», «Το περίπτερο», «Έτσι κι αλλιώς», «Και μετά τι έγινε», «Οι μεγάλες αποδράσεις» κ.α. Το αξιοσημείωτο της πενηντάχρονης καριέρας του είναι οι περισσότερες από 1.000 συνεντεύξεις που πήρε από τους σημαντικότερους ανθρώπους της Τέχνης και των Γραμμάτων. Κατάφερε έτσι και να συνομιλήσει με όλα τα “ιερά τέρατα” που βρίσκονταν στη ζωή από τη δεκαετία του 60 κι έπειτα.
Μετά τη συνταξιοδότησή του ο Δημήτρης, συστηματικά, και έως και τις πρόσφατες αρχαιρεσίες, ασχολήθηκε με το έργο του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ. Μέσω αυτής της δράσης, τον γνωρίσαμε καλύτερα και θαυμάσαμε το μεγαλείο της προσωπικότητας του. Υπήρξε ένας ακάματος εργάτης για το Μορφωτικό Ίδρυμα. Οργάνωσε με τα πενιχρά μέσα που διαθέτουμε, πλήθος εκδηλώσεων, χωρίς ποτέ να προβάλει τον εαυτό του. Αντίθετα, υπήρξε παράδειγμα αφοσίωσης, σεμνότητας και απαράμιλλου ήθους.
Σεμνός, λιγομίλητος, αλλά με εξαιρετικό χιούμορ, συναδελφικός και υποστηρικτικός προς όλους, αφήνει τις καλύτερες εντυπώσεις σε όλους μας και, κυρίως, μια στάση ζωής για τους συνάδελφους και μια παρακαταθήκη για τις δεκάδες των νεότερων δημοσιογράφων, τους οποίους μύησε στο επάγγελμα.
Το Διοικητικό Συμβούλιο συλλυπείται τη σύζυγό του Μαρία και τον λατρεμένο του γιο Ιάσωνα και αποχαιρετά τον εκλεκτό συνάδελφο, που διέγραψε μια μοναδική διαδρομή στην ελληνική δημοσιογραφία».
Πηγή: in.gr
