Έξω, στην αφόρητη ζέστη του καλοκαιριού, εκατοντάδες τουρίστες περιμένουν στην ουρά για να θαυμάσουν τη Νοτρ Νταμ, η οποία άνοιξε ξανά τις πύλες της στα τέλη του 2024 μετά την καταστροφική πυρκαγιά.
Όμως όπως αναφέρει το Associated Press, μόλις τέσσερα μέτρα κάτω από τα πόδια τους, όμως, μια άλλη ομάδα ανθρώπων δίνει τη δική της μάχη με τον χρόνο. Με σκαπάνες, πινέλα και χειρουργική ακρίβεια, αρχαιολόγοι σκάβουν βαθιά στο υπέδαφος, «ξηλώνοντας» το ένα μετά το άλλο τα στρώματα του χρόνου, μέχρι να φτάσουν στο ρωμαϊκό Παρίσι των 2.000 ετών.
Η αφορμή δόθηκε από ένα σχέδιο ανάπλασης. Ο Δήμος του Παρισιού αποφάσισε να μεταμορφώσει την άχαρη, τσιμεντωμένη πλατεία μπροστά από τον καθεδρικό ναό σε ένα καταπράσινο ξέφωτο με 160 δέντρα για να αντιμετωπίσει τους καύσωνες.
Διαβάστε ακόμα: Οι κρυμμένοι θησαυροί της Νοτρ Νταμ
Όμως, σε μια πόλη με τόσο βαθιές ιστορικές ρίζες, καμία μπουλντόζα δεν πατάει το έδαφος αν δεν προηγηθεί έρευνα. Έτσι, ένα τμήμα του προαυλίου μετατράπηκε σε ένα ανοιχτό σκάμμα. Οι γαλλικοί τίτλοι ειδήσεων δεν άργησαν να το βαφτίσουν: είναι η «ανασκαφή του αιώνα».
Τα ευρήματα έρχονται στο φως με καταιγιστικό ρυθμό. Μόλις στα 50 εκατοστά βάθος, το μεσαιωνικό Παρίσι αρχίζει να αποκαλύπτεται.
Όσο οι αρχαιολόγοι προχωρούν προς τα κάτω, τόσο η ιστορία πυκνώνει. Μέσα σε τέσσερα μέτρα γης βρίσκονται στοιβαγμένοι είκοσι αιώνες ανθρώπινης δραστηριότητας — ένα ύψος που ισοδυναμεί με δυόμισι Ναπολέοντες τοποθετημένους τον έναν πάνω στον άλλο.
Υπάρχουν ημέρες που η ομάδα γεμίζει έως και 15 κιβώτια με αντικείμενα που έμεναν θαμμένα και ανέγγιχτα για γενιές.
Η μεγαλύτερη έκπληξη ήρθε από το πιο αναπάντεχο σημείο: τις μεσαιωνικές τουαλέτες. Οι παλιοί βόθροι των σπιτιών που περιέβαλλαν τη Νοτρ Νταμ το 1163 λειτουργούσαν και ως χωματερές. Εκεί, τα μαλακά οργανικά απόβλητα λειτούργησαν ως προστατευτικό στρώμα. Το αποτέλεσμα; Οι αρχαιολόγοι ανασύρουν ανέπαφα μεσαιωνικά κεραμικά, ολόκληρες κανάτες και κύπελλα, δίπλα σε οστά ζώων.
Όμως η ανασκαφή κρύβει και μυστήρια που θυμίζουν θρίλερ. Κατά τον καθαρισμό ορισμένων θραυσμάτων, οι συντηρητές εντόπισαν στο εσωτερικό τους αμυδρά κόκκινα σύμβολα.
Η ίδια παράξενη γραφή επαναλαμβάνεται σε πολλά κομμάτια, και μέχρι στιγμής κανένας ειδικός δεν έχει καταφέρει να την αποκρυπτογραφήσει, προκαλώντας συζητήσεις για έναν ιδιότυπο, πραγματικό «Κώδικα Ντα Βίντσι».
Λίγο πιο κάτω, το σκηνικό αλλάζει. Η ομάδα προσπερνά τους λάκκους σιτηρών των Μεροβιγγείων και των Καρολιδών (6ος-10ος αιώνας) και «χτυπά» τη ρωμαϊκή περίοδο.
Μαύροι, διαβρωμένοι δίσκοι βγαίνουν από το χώμα. Κάτω από τις ακτίνες Χ, οι δίσκοι αυτοί αποκτούν πρόσωπο: είναι νομίσματα με τη μορφή του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου από τις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ., τα οποία λειτουργούν ως το απόλυτο ιστορικό ρολόι για τη χρονολόγηση των στρωμάτων.
Η ανακάλυψη φωτίζει τη δραματική μετάβαση της πόλης, όταν ονομαζόταν ακόμη Λουτέτια.
Καθώς η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατέρρεε, οι κάτοικοι εγκατέλειψαν την Αριστερή Όχθη και οχυρώθηκαν στο νησάκι Ιλ ντε λα Σιτέ. Για να χτίσουν εσπευσμένα τείχη, ξήλωσαν παλαιότερα δημόσια κτίρια.
Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως την τρανή απόδειξη: ένα τεράστιο ρωμαϊκό μαρμάρινο κατώφλι, το οποίο μεταφέρθηκε, γύρισε ανάποδα και στρώθηκε στον δρόμο ως απλή πλάκα πεζοδρομίου.
Όλα τα ευρήματα μεταφέρονται πλέον στο κεντρικό αρχαιολογικό στοκ της πόλης για περαιτέρω ανάλυση.
Το χρονοδιάγραμμα πιέζει, καθώς η νέα πλατεία πρέπει να παραδοθεί έως το 2028.
Μέχρι τότε, η ομάδα της Νοτρ Νταμ αρνείται να σταματήσει. Στόχος τους είναι να σκάψουν ακόμη πιο βαθιά, κάτω από τους Ρωμαίους, για να συναντήσουν τους πρώτους οικιστές της περιοχής: τους Γαλάτες.
Η μάχη με τον χρόνο και το υπέδαφος συνεχίζεται, αποδεικνύοντας ότι κάτω από την άσφαλτο της τουριστικής βιτρίνας, το Παρίσι παραμένει μια ζωντανή πόλη που περιμένει να ανακαλυφθεί.
Πηγή: tanea.gr
