Κόσμος

Ματιέ Πιγκας και Ζαν-Πολ Αγκόν στα «ΝΕΑ»: «Το δίδαγμα της ελληνικής κρίσης είναι ότι δεν υπάρχει μοιρολατρία»

Ματιέ Πιγκας και Ζαν-Πολ Αγκόν στα «ΝΕΑ»: «Το δίδαγμα της ελληνικής κρίσης είναι ότι δεν υπάρχει μοιρολατρία»

Ο Ματιέ Πιγκάς και ο Ζαν-Πολ Αγκόν μοιράζονται και οι δύο το ίδιο πάθος για την Ελλάδα. Ο επενδυτικός τραπεζίτης, που εκπροσωπούσε τη Lazard στην αρχή της ελληνικής κρίσης χρέους, έμαθε αρχαία ελληνικά από πολύ μικρός. «Γι’ αυτό και έχω προφορά στα αγγλικά», λέει γελώντας. Και ο Ζαν-Πολ Αγκόν, πριν γίνει διευθύνων σύμβουλος και σήμερα πρόεδρος της L’Oréal, πραγματοποίησε την πρώτη του επαγγελματική μετάθεση στο εξωτερικό στην Ελλάδα. «Ημουν μόλις 25 ετών τότε, και αυτό ήταν πριν από περισσότερο από 45 χρόνια! Από τότε η καρδιά μου έμεινε πάντα στην Ελλάδα». Αυτή ακριβώς η αγάπη του για την Ελλάδα, η διαρκής βούλησή του να τη στηρίζει και γενικά η αφοσίωσή του στη χώρα, τον κάνει να κινητοποιεί κάθε χρόνο γάλλους επιχειρηματίες για να έρθουν και να επενδύσουν. Κι εξηγεί αναμφίβολα γιατί είναι ο πρώτος που παίρνει το βραβείο «Απόλλων», το οποίο του απονεμήθηκε από το Φόρουμ των Δελφών, στο Μουσείο της Ακρόπολης, το βράδυ της περασμένης Πέμπτης.

«Οταν δεκάδες ξένες εταιρείες εγκατέλειπαν την Ελλάδα κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, αρνήθηκα να επιτρέψω στη L’Oréal να κάνει το ίδιο. Μείναμε και κάναμε πολύ καλά. Σήμερα, η Ελλάδα είναι η πιο αποδοτική χώρα της L’Oréal παγκοσμίως», διαβεβαιώνει ο Ζαν-Πολ Αγκόν – πληροφορία που επιβεβαιώνει και η περιφερειακή διευθύντριά του, Αλεσάντρα Ντελφίνι. «Εχουμε μερίδιο αγοράς 23%, το υψηλότερο στον κόσμο».

Η οικονομική κρίση που πέρασε η Ελλάδα αποτέλεσε αντικείμενο μακρών συζητήσεων ανάμεσα στους δύο φίλους. «Ιδιαίτερα το PSI», θυμάται ο Ματιέ Πιγκάς. «Εγραψα δύο βιβλία για αυτή την κρίση, είδα τις καταστροφικές συνέπειες της λιτότητας στη χώρα και συνεχίζω να μιλώ γι’ αυτό ακόμη και σήμερα. Συμφωνώ με τον Ζαν-Πολ για την επιστροφή της Ελλάδας. Πριν από έναν μήνα χαμογέλασα όταν είδα ότι η Αθήνα αποπλήρωσε πρόωρα το διμερές δάνειό της προς τη Γαλλία, επειδή “το Παρίσι το έχει περισσότερο ανάγκη από εμάς”. Και σκέφτηκα: “Είναι πραγματικά φοβεροί οι Ελληνες”».

Και οι δύο αναγνωρίζουν βέβαια ότι όλη αυτή η περίοδος της κρίσης ήταν εξαιρετικά επώδυνη.

Ο Ματιέ Πιγκάς, που σήμερα συμβουλεύει τη Βενεζουέλα και ορισμένες χώρες της Αφρικής, έχει σημαδευτεί βαθιά από ένα περιστατικό κατά τη διάρκεια της κρίσης: «Θυμάμαι εκείνη τη σκηνή στο γραφείο του Γιώργου Παπανδρέου, που τότε ήταν πρωθυπουργός. Προσπαθούσα επί σχεδόν μία ώρα να του εξηγήσω ότι η χώρα βρισκόταν σε κατάσταση χρεοκοπίας. Δεν καταλάβαινε τι του έλεγα. Οχι σε επίπεδο λεξιλογίου – απλώς δεν συνειδητοποιούσε την κατάσταση. Επαναλάμβανε συνεχώς: “Τι σημαίνει αυτό;” Και εγώ απαντούσα: “Σημαίνει ότι δεν θα μπορείτε πλέον να πληρώνετε τους δημοσίους υπαλλήλους, άρα δεν υπάρχουν πια χρήματα”. Αυτό το περιστατικό με σημάδεψε, όπως και οι τεράστιες διαδηλώσεις μπροστά στο Κοινοβούλιο ενάντια σε αυτή την υπερβολική λιτότητα, που συνοδευόταν από ένα τεράστιο κύμα φτώχειας».

«Αυτή η κρίση ήταν τρομερή για όλους», συμπληρώνει ο Ζαν-Πολ Αγκόν. «Η εταιρεία μας, όπως και συνολικά η αγορά, έχασε το 30% των πωλήσεών της».

«Μπορώ να κάνω έναν παραλληλισμό με την Αργεντινή;» ρωτά ο Ματιέ Πιγκάς. «Στην Αργεντινή, όταν συμβούλευα την κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της κρίσης, γνώρισα περιπτώσεις γαλλικών εταιρειών που εγκατέλειψαν τη χώρα μέσα σε μία νύχτα. Είκοσι πέντε χρόνια αργότερα, οι Αργεντινοί θυμούνται ακόμη εκείνους που έμειναν. Οπως και οι Ελληνες – εξού και το βραβείο “Απόλλων” για τον Ζαν-Πολ! Οι λαοί θυμούνται τις εταιρείες που παρέμειναν και στάθηκαν δίπλα τους μακροπρόθεσμα».

Ο παραλληλισμός με τη Γαλλία είναι αναπόφευκτος. «Στον σημερινό κόσμο, που είναι κατακερματισμένος και περιφερειοποιημένος, πρέπει οι πολιτικοί να δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για επενδύσεις και να διευκολύνουν τη ζωή και την ανάπτυξη των επιχειρήσεων». Κατά τον ίδιο, το παράδειγμα της Ελλάδας θα μπορούσε να αποτελέσει μάθημα και για τη Γαλλία. «Το δίδαγμα της ελληνικής κρίσης είναι ότι δεν υπάρχει μοιρολατρία. Είδαμε την Ελλάδα να υποφέρει βαθιά και να επιστρέφει δυναμικά. Ο κόσμος έχει αλλάξει από τότε. Την εποχή που η Ελλάδα χρεοκόπησε, δεν υπήρχαν ακόμη οι ευρωπαϊκοί μηχανισμοί διάσωσης που δημιουργήθηκαν αργότερα, ιδίως κατά την περίοδο της Covid. Η Ελλάδα βοήθησε την Ευρώπη να ωριμάσει περισσότερο στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Και η Γαλλία είναι ισχυρή μόνο όταν παραμένει ενωμένη».

«Θα κλείσω», λέει ο Ζαν-Πολ Αγκόν, «λέγοντας ότι η Ελλάδα θα κάνει τα πάντα για να μην ξαναπέσει ποτέ σε μια τέτοια κρίση – και εύχομαι στη Γαλλία την ίδια σοφία».

Πηγή: tanea.gr

Θεσσαλία

Την σκυτάλη των κινητοποιήσεων από τους αγρότες των Φαρσάλων πήραν σήμερα το απόγευμα (Τρίτη 02/06) οι αγρότες από τον Τύρναβο και τον Πλατύκαμπο βγάζοντας τα τρακτέρ τους στους δρόμους, διεκδικώντας λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Στην δίωρη συνάντηση εργασίας , μεταξύ του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας , Δημήτρη Κουρέτα και των μελών του Συλλόγου 'Ζωντανός Ασπροπόταμος' · συμφωνήθηκε ένα κοινό σχέδιο για την ανασυγκρότηση και βιώσιμη ανάπτυξη της ορεινής περιοχής. Κύριοι άξονες είναι η προστασία του περιβάλλοντος, η αποκατάσταση υποδομών και η ανάδειξη του Γεωπάρκου Μετεώρων-Πύλης. Πρώτο πρακτικό βήμα αποτελεί η διοργάνωση του «1ου Φόρουμ για την Αναγέννηση του Ασπροποτάμου» , έως το τέλος του 2026 · με στόχο την δημιουργία μόνιμων δομών...
OPINION ZONE

γράφει
Παπαϊωάννου Στέργιος

THINK TANK

1. Γιατί η Περιφέρεια Θεσσαλίας δεν έχει εξασφαλίσει την έγκαιρη πληρωμή των επαγγελματιών ταξί που εκτελούν μαθητικά δρομολόγια, αναγκάζοντάς τους να καλύπτουν με δικά τους ή δανεικά χρήματα τα λειτουργικά τους έξοδα;

2. Ποια μέτρα έχει λάβει η Περιφέρεια για να διασφαλίσει ότι τηρούνται οι συμβατικές υποχρεώσεις σχετικά με την παρουσία συνοδών στα σχολικά λεωφορεία που μεταφέρουν μαθητές Δημοτικού και γιατί επιτρέπεται η συνέχιση δρομολογίων χωρίς την απαιτούμενη επίβλεψη;

3. Πώς εγγυάται η Περιφέρεια την ασφάλεια των μαθητών κατά τη μεταφορά τους και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη σε περίπτωση ατυχήματος ή τραυματισμού όταν δεν εφαρμόζονται πλήρως οι προβλεπόμενοι όροι των συμβάσεων μεταφοράς;