Το Μιλάνο, η οικονομική πρωτεύουσα της Ιταλίας και μία από τις ισχυρότερες μητροπόλεις της Ευρώπης, μετατρέπεται σταδιακά σε μια πόλη απρόσιτη, ακόμη και για ανθρώπους με μόνιμη εργασία και σταθερό εισόδημα. Η στεγαστική κρίση που πλήττει τη βόρεια Ιταλία αναδεικνύει πλέον ένα νέο κοινωνικό φαινόμενο: ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενοι της μεσαίας τάξης καταφεύγουν στην κοινωνική κατοικία, προκειμένου να μπορέσουν να παραμείνουν στην πόλη.
Το πρόβλημα δεν αφορά πλέον μόνο ανέργους ή χαμηλόμισθους. Εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας, στις δημόσιες υπηρεσίες, στην εκπαίδευση και σε άλλους κρίσιμους κλάδους, παρότι διαθέτουν μόνιμη εργασία, δυσκολεύονται να καλύψουν τα βασικά έξοδα διαβίωσης.
Οι τιμές των ενοικίων έχουν αυξηθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε ακόμη και η ενοικίαση ενός απλού δωματίου σε διαμέρισμα μπορεί να φτάσει τα 800 ή και 900 ευρώ τον μήνα.
Η κατάσταση έχει οδηγήσει πολλούς εργαζόμενους να αναζητούν λύσεις μέσω των προγραμμάτων κοινωνικής κατοικίας της περιφέρειας της Λομβαρδίας. Πρόκειται για μια εξέλιξη που μέχρι πριν από λίγα χρόνια θα θεωρούνταν αδιανόητη για ανθρώπους με σταθερό επάγγελμα και μισθό. Σήμερα, όμως, η πραγματικότητα στο Μιλάνο έχει αλλάξει δραματικά.
Η εκτίναξη των τιμών των ακινήτων, η αυξημένη ζήτηση, η τουριστική ανάπτυξη, η παρουσία διεθνών επενδυτικών κεφαλαίων στην αγορά real estate και η περιορισμένη προσφορά κατοικιών έχουν δημιουργήσει ένα ασφυκτικό περιβάλλον για τη μεσαία τάξη. Το Μιλάνο παραμένει κέντρο επιχειρηματικότητας, χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και επενδύσεων, όμως η οικονομική του ανάπτυξη δεν μεταφράζεται πλέον σε βελτίωση της καθημερινότητας για μεγάλο μέρος των κατοίκων.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο έντονο για όσους μετακινούνται από τον ιταλικό νότο προς τον βορρά αναζητώντας καλύτερες επαγγελματικές συνθήκες. Παρότι οι μισθοί στο Μιλάνο είναι υψηλότεροι από άλλες περιοχές της Ιταλίας, το αυξημένο κόστος ζωής εξανεμίζει μεγάλο μέρος του εισοδήματος.
Η στεγαστική κρίση στο Μιλάνο αποτυπώνει μια ευρύτερη ευρωπαϊκή τάση. Παρόμοια προβλήματα εμφανίζονται σε πόλεις όπως το Παρίσι, η Βαρκελώνη, το Αμστερνταμ και το Δουβλίνο, όπου οι τιμές των ενοικίων αυξάνονται ταχύτερα από τους μισθούς.
Η πρόσβαση σε αξιοπρεπή κατοικία μετατρέπεται σταδιακά σε ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα της Ευρώπης.
Το Μιλάνο, που για χρόνια αποτελούσε σύμβολο οικονομικής ανάπτυξης και ευρωπαϊκής ευημερίας, εξελίσσεται πλέον σε χαρακτηριστικό παράδειγμα της νέας αστικής ανισότητας.
Η εργασία εξακολουθεί να υπάρχει, όμως η δυνατότητα αξιοπρεπούς διαβίωσης γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη. Και αυτό αναδεικνύει ίσως τη μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζουν σήμερα οι ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις: πώς θα παραμείνουν βιώσιμες για εκείνους που τις κρατούν καθημερινά ζωντανές.
Πηγή: tanea.gr
