Αντίστροφη μέτρηση για τη σέντρα του Μουντιάλ 2026 με την ατμόσφαιρα να είναι βαριά… Η διοργάνωση ξεκινά σε ένα πρωτοφανές σκηνικό, όπου για πρώτη φορά στην ιστορία ένας εκ των οικοδεσποτών (οι ΗΠΑ) βρίσκεται σε ανοιχτή γεωπολιτική και στρατιωτική αντιπαράθεση. Πριν το πρώτο λάκτισμα ο πόλεμος, οι ταξιδιωτικοί περιορισμοί, οι γεωπολιτικές συγκρούσεις και οι εσωτερικές αντιθέσεις που καταγράφονται στη FIFA θέτουν έναν προβληματισμό που μέχρι φάνταζε αδιανόητος…
Η μεγάλη ώρα έφτασε. Μας χωρίζουν λίγες ώρες από το εναρκτήριο λάκτισμα για το Μουντιάλ 2026 και, για τις επόμενες εβδομάδες, ο πλανήτης θα κρατάει την ανάσα του, στον ρυθμό της στρογγυλής θεάς.
Οι πολλαπλές προκλήσεις και η βαθιά αβεβαιότητα που περιβάλλουν το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 2026
Το ποδόσφαιρο, που έχει τη μοναδική δύναμη να ενώνει λαούς επιστρέφει στο προσκήνιο. Από τις γειτονιές του Μπουένος Άιρες μέχρι τα καφενεία της Αθήνας και τα υπερσύγχρονα στάδια, δισεκατομμύρια μάτια είναι στραμμένα στο ίδιο σημείο, αναζητώντας τη μαγεία, το όνειρο και την καθαρή, παιδική αγάπη για το παιχνίδι.
Μουντιάλ: Δοκιμάζονται οι αντοχές…
Όμως, φέτος, η γιορτή αυτή κουβαλά μαζί της μια βαριά, παράξενη σκιά. Πίσω από τα λαμπερά φώτα, τα εντυπωσιακά τελετουργικά και τους πανηγυρισμούς, φωλιάζει ένας πρωτόγνωρος, βουβός προβληματισμός. Σε έναν κόσμο βαθιά πληγωμένο από γεωπολιτικές συγκρούσεις, αποκλεισμούς και οικονομικές ανισότητες, το ίδιο το Μουντιάλ που φιλοξενείται φέτος στα γήπεδα των ΗΠΑ, του Καναδά και του Μεξικού, μοιάζει να δοκιμάζει τις αντοχές του.
Η γιγάντωση της διοργάνωσης, η ακραία εμπορευματοποίηση και οι πολιτικές σκοπιμότητες αναγκάζουν να στρέψουμε το βλέμμα μας σε αυτά που συμβαίνουν πέρα από το χορτάρι.
Το άρθρο του «The Economist» (γραμμένο από τον καθηγητή Stefan Szymanski και τον Ashish Malhotra) επιβεβαιώνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο τις ανησυχίες που υπάρχουν για το μέλλον του Παγκοσμίου Κυπέλλου που δεν αποτελούν απλώς φιλοσοφικές ανησυχίες αλλά πηγάζουν από μια σκληρή, πρωτοφανή πραγματικότητα.
Οι συγγραφείς του άρθρου υποστηρίζουν ότι οι ρωγμές στο οικοδόμημα της FIFA γίνονται πλέον ορατές. Και θέτουν ένα ερώτημα που ακούγεται υπερβολικό, αλλά ίσως δεν είναι: Μήπως αυτό είναι το τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο;
Το άρθρο τονίζει ότι για πρώτη φορά στην ιστορία:
- Μια διοργανώτρια χώρα (οι ΗΠΑ) βρίσκεται σε ανοιχτή, πολεμική/στρατιωτική αντιπαράθεση με μια συμμετέχουσα χώρα (το Ιράν).
- Πολίτες τεσσάρων συμμετεχουσών χωρών υπόκεινται σε ταξιδιωτικές απαγορεύσεις (travel bans) από το κράτος που τους φιλοξενεί.
- Ο ηγέτης της διοργανώτριας χώρας έχει απειλήσει ανοιχτά να προσαρτήσει τον έναν συνδιοργανωτή (Μεξικό) και έχει σκίσει εμπορικές συμφωνίες με τον άλλον (Καναδά).
Η επιθετική μεταναστευτική πολιτική των ΗΠΑ, η δράση της υπηρεσίας ICE (Immigration and Customs Enforcement) ακόμη και γύρω από τα γήπεδα, και οι εξωφρενικές τιμές των εισιτηρίων στερούν από το Μουντιάλ τον οικουμενικό και κοσμοπολίτικο χαρακτήρα του.
Ο «εμφύλιος» στους κόλπους του ποδοσφαίρου
Πίσω από τη βιτρίνα, η FIFA βρίσκεται σε έναν υπόγειο πόλεμο με την ευρωπαϊκή ομοσπονδία (UEFA) με την αντιπαράθεση να κορυφώνεται για τον πακτωλό χρημάτων που διακινούνται και την επιρροή που δημιουργεί το λαοφιλές άθλημα. Αυτή η κόντρα, σε συνδυασμό με την εξάντληση των παικτών από το υπερφορτωμένο πρόγραμμα, οδήγησε μέχρι και στη δημιουργία ενός νέου, ανταγωνιστικού συνδικάτου ποδοσφαιριστών. Την ίδια στιγμή, άλλες συνομοσπονδίες, όπως η αφρικανική (CAF), κλονίζονται από εσωτερικά σκάνδαλα και αυθαίρετες αποφάσεις.
Οι συγγραφείς θυμίζουν ότι τίποτα δεν μεγαλώνει για πάντα· όταν η ανάπτυξη σταματά, η πτώση είναι ραγδαία. Φέρνουν μάλιστα ως ιστορικό παράδειγμα τους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι οποίοι φλέρταραν με την απαξίωση μετά τα διαδοχικά μποϊκοτάζ του 1976, του 1980 και του 1984.
Ένα σενάριο και οι αλυσιδωτές αντιδράσεις που μπορεί να προκαλέσει
Στο άρθρο παρουσιάζεται ένα εφιαλτικό, αλλά διόλου απίθανο σενάριο μιας κρίσης ικανής να διαλύσει το οικοδόμημα: «Μια Ισπανίδα οπαδός συλλαμβάνεται κατά την είσοδό της σε γήπεδο για να παρακολουθήσει την εθνική της ομάδα, μεταφέρεται σε εγκαταστάσεις της ICE, ξυλοκοπείται και πεθαίνει από μια λοίμωξη καθώς δεν έλαβε θεραπεία. Η Ισπανία απαιτεί την επιβολή κυρώσεων κατά της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου ως διοργανώτριας αρχής. Η FIFA, που έχει στενούς δεσμούς με την κυβέρνηση Τραμπ, αρνείται να παρέμβει. Η Ισπανία, μαζί με τους συνδιοργανωτές του 2030, την Πορτογαλία και το Μαρόκο, αποφασίζει να απαγορεύσει την είσοδο Αμερικανών οπαδών κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η FIFA απειλεί την Ισπανία με κυρώσεις, η UEFA υποστηρίζει την Ισπανία και αρκετές αφρικανικές χώρες —που εξακολουθούν να είναι δυσαρεστημένες με την ανάθεση του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής στο Μαρόκο— αποφασίζουν να μποϊκοτάρουν εντελώς το Παγκόσμιο Κύπελλο. Φανταστικό; Ίσως, αλλά ζούμε σε μια εποχή όπου η πραγματικότητα φαίνεται να είναι πιο παράξενη από τη φαντασία».
Το συμπέρασμα του άρθρου είναι αφοπλιστικό: Το Μουντιάλ του 2030 (σε Ισπανία, Πορτογαλία, Μαρόκο κλπ) πιθανότατα θα γίνει, αλλά κανείς δεν εγγυάται πια τη μορφή του, ούτε πόσες χώρες θα νοιάζονται πραγματικά να συμμετάσχουν.
Η Λίστα των Παγκοσμίων Κυπέλλων (1930 – 2026)
Από την πρώτη διοργάνωση στην Ουρουγουάη το 1930 μέχρι τη φετινή γιγαντιαία διοργάνωση του 2026 στη Βόρεια Αμερική, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου έχει γράψει 23 κεφάλαια γεμάτα συγκινήσεις, ανατροπές και θρύλους που πέρασαν στην αιωνιότητα.
| Διοργανώτρια Χώρα | Πρωταθλήτρια | Φιναλίστ | Σκορ Τελικού | |
| 1930 | Ουρουγουάη | Ουρουγουάη | Αργεντινή | 4–2 |
| 1934 | Ιταλία | Ιταλία | Τσεχοσλοβακία | 2–1 (παρ.) |
| 1938 | Γαλλία | Ιταλία | Ουγγαρία | 4–2 |
| 1942 | Δεν διεξήχθη (Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος) | – | – | – |
| 1946 | Δεν διεξήχθη (Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος) | – | – | – |
| 1950 | Βραζιλία | Ουρουγουάη | Βραζιλία | 2–1 (Μαρακανάζο) |
| 1954 | Ελβετία | Δυτική Γερμανία | Ουγγαρία | 3–2 |
| 1958 | Σουηδία | Βραζιλία | Σουηδία | 5–2 |
| 1962 | Χιλή | Βραζιλία | Τσεχοσλοβακία | 3–1 |
| 1966 | Αγγλία | Αγγλία | Δυτική Γερμανία | 4–2 (παρ.) |
| 1970 | Μεξικό | Βραζιλία | Ιταλία | 4–1 |
| 1974 | Δυτική Γερμανία | Δυτική Γερμανία | Ολλανδία | 2–1 |
| 1978 | Αργεντινή | Αργεντινή | Ολλανδία | 3–1 (παρ.) |
| 1982 | Ισπανία | Ιταλία | Δυτική Γερμανία | 3–1 |
| 1986 | Μεξικό | Αργεντινή | Δυτική Γερμανία | 3–2 |
| 1990 | Ιταλία | Δυτική Γερμανία | Αργεντινή | 1–0 |
| 1994 | Ηνωμένες Πολιτείες | Βραζιλία | Ιταλία | 0–0 (3–2 πέν.) |
| 1998 | Γαλλία | Γαλλία | Βραζιλία | 3–0 |
| 2002 | Νότια Κορέα / Ιαπωνία | Βραζιλία | Γερμανία | 2–0 |
| 2006 | Γερμανία | Ιταλία | Γαλλία | 1–1 (5–3 πέν.) |
| 2010 | Νότια Αφρική | Ισπανία | Ολλανδία | 1–0 (παρ.) |
| 2014 | Βραζιλία | Γερμανία | Αργεντινή | 1–0 (παρ.) |
| 2018 | Ρωσία | Γαλλία | Κροατία | 4–2 |
| 2022 | Κατάρ | Αργεντινή | Γαλλία | 3–3 (4–2 πέν.) |
| 2026 | ΗΠΑ / Μεξικό / Καναδάς | Σε εξέλιξη | Σε εξέλιξη |
Πηγή: in.gr
