Εργοδοτική συμμορία στα φραουλοχώραφα της Ιταλίας, έκαψε τέσσερις ανθρώπους ζωντανούς στην επαρχία της Κοζέντσα, επειδή αντέδρασαν σε νέα εκμετάλλευση
Στα λόγια του μοναδικού επιζώντα της τετραπλής δολοφονίας βρίσκεται η κόλαση που βίωσαν οι εργάτες γης μεταξύ της Σιμπαριτίδε και της κοιλάδας του Μεταποντίνο, όπου η μάστιγα της εκμετάλλευσης των μεταναστών εργατών στα χωράφια των Ιταλών τεκμηριώνεται από διάφορες έρευνες, όπως αναφέρει το Il Fatto Quotidiano, για την Ιταλία που ζει την δική της Μανωλάδα.
«Μαφία, κατάλαβες; Μαφία». Στην τρομερή τραγωδία που εκτυλίχθηκε χθες στην Αμεντολάρα, στην επαρχία της Κοζέντσα, όπου τέσσερις Πακιστανοί εργάτες γης κάηκαν ζωντανοί, το ηθικό δίδαγμα το δίνει σε όλους ένας άλλος εργάτης, αυτή τη φορά Αφγανός.
Ο Ταζ Μοχάμαντ Αλαμιάρ βρισκόταν στο μίνι βαν μαζί με τα θύματα και είναι ο μόνος που γλίτωσε από την οργή των δύο «caporal» που, σύμφωνα με την αφήγησή του στα μικρόφωνα της Rai, του έριξαν βενζίνη και στη συνέχεια προσπάθησαν με έναν αναπτήρα να τον μετατρέψουν σε «ανθρώπινη δάδα».
Εν μέρει τα κατάφεραν, αλλά παρά τα εγκαύματα στο χέρι και σε άλλα σημεία του σώματός του, ο Ταζ έσπασε το παράθυρο και έσωσε τη ζωή του, ενώ οι δολοφόνοι απομακρύνθηκαν από τον τόπο του εγκλήματος. Σήμερα είναι ο μοναδικός επιζών, ο βασικός μάρτυρας της πολλαπλής δολοφονίας που διαπράχθηκε στη Σιμπαριτίδε, όπου η ιστορία αφορά πέντε εργάτες που εξεγέρθηκαν ενάντια στο σύστημα των «καποράλ» και τέσσερις από αυτούς το πλήρωσαν με τη ζωή τους.
Οι caporal είναι οι επιστάτες, μεσάζοντες και παράνομοι υπεργολάβοι που «προσλαμβάνουν», επιβλέπουν και εκμεταλλεύονται τους εργάτες γης. Το σύστημα ονομάζεται caporalato στη νότια Ιταλία και αφορά το σύστημα της παράνομης «πρόσληψης» και εκμετάλλευσης. Φυτείες και σκλαβιά στην Ευρωπαϊκή Ένωση του 2026, με γεύση φράουλα.
Δεν δέχτηκαν την εκμετάλλευση και δολοφονήθηκαν
Το βίντεο, που καταγράφηκε από τις κάμερες παρακολούθησης του πρατηρίου καυσίμων, έφερε στο φως τους υπεύθυνους, επιτρέποντας στην Εισαγγελία του Καστροβιλάρι να εκδώσει ένταλμα σύλληψης εναντίον τους.
Στους δικαστές, ωστόσο, το κίνητρο το εξήγησε ο Ταζ, ο οποίος έδειξε στους δημοσιογράφους και το σπίτι όπου ζούσε μαζί με άλλους δέκα μετανάστες, μεταξύ των οποίων μέχρι χθες ήταν και οι τέσσερις Πακιστανοί που κάηκαν ζωντανοί στο πρατήριο καυσίμων.
Λίγα δωμάτια που νοικιάζονται για 500 ευρώ το μήνα. Χρήματα που πληρώνονται με τα ψιλά που μαζεύουν συλλέγοντας φράουλες. Από τα 50 ευρώ που έπαιρναν την ημέρα δουλεύοντας στα χωράφια, ήταν υποχρεωμένοι να δίνουν 5 ευρώ ο καθένας στους μεσάζοντες για τη μεταφορά από το ένα χωράφι στο άλλο στην περιοχή του Άνω Ιονίου της Κοζέντσα.
Δεν δέχονταν πλέον να λαμβάνουν πλαστά μισθολόγια των 350 ευρώ το μήνα. Ήθελαν μια κανονική σύμβαση και γι’ αυτό διαμαρτυρήθηκαν στους συμπατριώτες τους που διαχειρίζονταν το εργατικό δυναμικό στα χωράφια που ανήκαν στους Ιταλούς.
Οι επιστάτες/εργοδηγοί πρώτα τους απείλησαν με μαχαίρια και πιστόλια για να τους αναγκάσουν να συνεχίσουν να εργάζονται υπό τους όρους τους. Και μετά τους έκαψαν ζωντανούς γιατί αυτή είναι η δουλειά.
Η μαφία της φράουλας
«Μαφία, κατάλαβες; Μαφία». Αν και πιθανότατα ο Ταζ δεν αναφερόταν στον οργανωμένο εγκληματικό κόσμο της Καλαβρίας (τη «Ν’ Ντρανγκέτα»), τα λόγια του, αποτύπωσαν καλά την εικόνα της κόλασης που βιώνουν οι εργάτες γης στην περιοχή. Μια κόλαση που όλοι γνωρίζουν και που όλοι αγνοούν. «Φαντάσματα στα χέρια άλλων φαντασμάτων» όπως τις αποκαλεί χαρακτηριστικά το ιταλικό μέσο, με εικόνες γνώριμες σε όλους.
Ζωές που δεν αξίζουν τίποτα, που έφτασαν από την άλλη άκρη του κόσμου με την ελπίδα να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσής τους, και καταλήγουν να στέκονται με σκυμμένη πλάτη όλη μέρα για λίγα ευρώ την ώρα.
Δεν είναι η πρώτη φορά και δεν θα είναι η τελευταία: εδώ και δεκαετίες το φαινόμενο του caporalato σηματοδοτεί τις εποχές και επανεμφανίζεται μόνο όταν οι τραγωδίες γεμίζουν τις στήλες των εφημερίδων.
Όπως αυτή της Αμεντολάρα, όπου τέσσερις Πακιστανοί επιστάτες συνελήφθησαν τον Δεκέμβριο στο τέλος μιας έρευνας που ξεκίνησε στις 4 Οκτωβρίου 2025, όταν ένα τραγικό τροχαίο δυστύχημα, έφερε στο φως ένα σύστημα εκμετάλλευσης στα χωράφια της Μπαζιλικάτα.
Η διαρκής εκμετάλλευση των εργατών γης
Σε ένα αυτοκίνητο στην εθνική οδό 598, το όχημα που επέβαιναν στριμωγμένοι δέκα εργάτες συγκρούστηκε με ένα φορτηγό. Ο απολογισμός ήταν τέσσερις νεκροί Ινδοί. Η έρευνα της Εισαγγελίας της Ματέρα αποκάλυψε ότι οι εργάτες είχαν προσληφθεί για τη συγκομιδή φραουλών σε δήμους της Λουκάνα. Η ιστορία είναι παρόμοια με εκείνη των Πακιστανών που κάηκαν ζωντανοί στην Αμεντολάρα, των οποίων τα ονόματα κανείς δεν γνωρίζει, επειδή δεν ενδιαφέρουν κανέναν.
Ινδοί εργάτες πέθαναν σε έτερη περιοχή, κοιμόντουσαν σε υπερπλήρη καταλύματα, χωρίς κατάλληλες συνθήκες υγιεινής και αναγκασμένοι από τους μεσάζοντες να κάνουν εξαντλητικές βάρδιες (ακόμη και τις αργίες) με μισθούς πείνας που δεν τηρούσαν τα ελάχιστα συμβατικά όρια.
Το 2023, μια παρόμοια υπόθεση συνέβη στο Μεταποντίνο, όπου οι καραμπινιέροι, εκτός από επτά εργοδηγούς, συνέλαβαν δύο Ιταλούς ιδιοκτήτες μιας γεωργικής εκμετάλλευσης, όπου οι μετανάστες πληρώνονταν πέντε ευρώ την ώρα για να εργάζονται έως και πάνω από 10 ώρες την ημέρα, συμπεριλαμβανομένης της Κυριακής.
Για να δουλέψουν στην Ευρώπη οι Αφρικανοί εργάτες, είχαν πληρώσει περίπου 6.000 ευρώ σε άλλους συμπατριώτες τους, οι οποίοι λάμβαναν επίσης 3 ευρώ την ημέρα από τους μετανάστες για να έχουν δικαίωμα σε ένα μέρος για να κοιμηθούν, συνήθως σε μια ερειπωμένη κατασκευή.
Για «ακραία ευαλωτότητα, εκβιασμό και βία» κάνει λόγο η ιταλική ΓΣΕΕ
Ο γενικός γραμματέας της CGIL (Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ιταλίας) Καλαβρίας, Τζιανφράνκο Τρότα, ζητά σε ανακοίνωσή του «από τις δυνάμεις της τάξης σαφήνεια και, πάνω απ’ όλα, μεγαλύτερη υποστήριξη στην πολιτική, με πιο συγκεκριμένες ενέργειες, που να συνδέονται και με χρηματοδοτούμενα προγράμματα που να προσφέρουν όλο και μεγαλύτερη βοήθεια, ώστε να αντιμετωπιστεί η φρικτή καθημερινότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι, συχνά μετανάστες, στις αγροτικές περιοχές μας: επισφάλεια, μεταφορά, ανασφάλεια και ακραία ευαλωτότητα, εκβιασμός και βία».
«Δεν μπορεί πλέον να γίνει ανεκτό – γράφει το συνδικάτο – ότι η πεδιάδα του Σιμπάρι σημαδεύεται συνεχώς από εργασιακή εκμετάλλευση και παράνομη πρόσληψη εργατών» κατέληξε η CGIL.
Για τη γενική γραμματέα της UILA (Ιταλική Ένωση Εργαζομένων στον Αγροδιατροφικό Τομέα), Ενρίκα Μαμουκάρι, «την ημέρα που γιορτάζουμε τα 80 χρόνια της Δημοκρατίας μας, που βασίζεται στην εργασία, τα δραματικά γεγονότα που συνέβησαν στην περιοχή του Κοζεντίνο αναδύονται με μια αντίθεση τόσο έντονη όσο και οδυνηρή, αποκαλύπτοντας την εικόνα μιας ρήξης του κοινωνικού συμβολαίου που θα έπρεπε να συνδυάζει την οικονομική ανάπτυξη και την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων».
Για το λόγο αυτό, σύμφωνα με την UILA, υπάρχει «η ανάγκη εισαγωγής άδειας διαμονής εν αναμονή απασχόλησης για εκείνους τους εργαζόμενους που, έχοντας εισέλθει νόμιμα στην Ιταλία με τα προηγούμενα διατάγματα ροών, παρέμειναν παγιδευμένοι σε ένα σύστημα που τους κατέστησε παράνομους κατά τη λήξη της σύμβασης, εκθέτοντάς τους στον κίνδυνο εκμετάλλευσης».
«Πέρα από τις πορείες με φαναράκια: χρειάζεται η κινητοποίηση των πολιτών»
Πιο σκληρό ήταν το σχόλιο του επισκόπου του Καζάνο Άλο Τζόνιο (σ.σ. Ιόνιο), Φραντσέσκο Σαβίνο, σύμφωνα με τον οποίο η δολοφονία των τεσσάρων Πακιστανών εργατών αποτελεί «ηθική, κοινωνική και πνευματική πληγή που σκίζει το πέπλο της υποκρισίας σε μια ολόκληρη περιοχή. Μια λωρίδα της Καλαβρίας όπου η θάλασσα, η φτωχή εργασία, η μετανάστευση και η εγκληματική βία καταλήγουν πολύ συχνά να αλληλεπικαλύπτονται, μετατρέποντας την περιοχή σε μια ενιαία ανοιχτή πληγή».
Σύμφωνα με τον επίσκοπο, «δεν αρκούν η θλίψη, η συμπόνια, η συγκίνηση της στιγμής. Εδώ πρέπει να πούμε μια μόνο λέξη, γυμνή, χριστιανική, απαραίτητη: αρκετά. Αρκετά με μια γη που θρηνεί τους νεκρούς και μετά επιστρέφει πολύ γρήγορα στις συνήθειές της. Αρκετά με μια κοινή συνείδηση που αγανακτεί το πρωί και ξεχνά το βράδυ. Αρκετά με μια οικονομία που, σε πάρα πολλά μέρη, συνεχίζει να στηρίζεται στις καμπουριασμένες πλάτες των τελευταίων, στον αόρατο κόπο των μεταναστών, στη μοναξιά των εργατών, στον φόβο όσων εργάζονται χωρίς δικαιώματα, χωρίς φωνή, χωρίς προστασία».
Ο επίσκοπος συνέχισε λέγοντας πως «υπάρχουν φαινόμενα που δεν γεννιούνται από το πουθενά. Το caporalato δεν είναι μια περιθωριακή παρέκκλιση, δεν είναι μια λαογραφική παραμόρφωση, δεν είναι ένα αρχαίο κατάλοιπο ξεχασμένο στα χωράφια. Είναι ένα σύστημα. Είναι μια δομή κυριαρχίας. Είναι μια σύγχρονη μορφή δουλείας που ευδοκιμεί εκεί όπου η εργασία γίνεται σάρκα προς εκμετάλλευση, όπου η ανάγκη μετατρέπεται σε αλυσίδα, όπου η ευπάθεια των μεταναστών μετατρέπεται σε κέρδος».
«Ζητώ από το κράτος να είναι παρόν με όλη του τη δύναμη, όχι μόνο μετά το αίμα, αλλά πριν, στις υπαίθριες περιοχές, στις αγροτικές αλυσίδες εφοδιασμού, στους χώρους πρόσληψης εργατικού δυναμικού, στα άθλια καταλύματα, στα αδιαφανή μέσα μεταφοράς, στις παράνομες εργασιακές σχέσεις, στις εστίες ευπάθειας όπου το caporalato ριζώνει» είπε ο επίσκοπος λίγο πριν κλείσει το σχόλιό του.
Ακριβώς για αυτό, ο επίσκοπος Σαβίνο ζήτησε την κινητοποίηση των πολιτών που να υπερβαίνει τις πορείες με φαναράκια. Ο επίσκοπος μιλά για «μια εξέγερση των συνειδήσεων, διότι η Καλαβρία δεν μπορεί να συνεχίσει να γίνεται θέμα συζήτησης μόνο αφού το κακό έχει ήδη αφήσει τους νεκρούς του στον άσφαλτο».
Πηγή: in.gr
