Η έρευνα του Βύρωνα Κοτζαμάνη καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας μιλά για επιδημία Ως ένα οξύ και διαρκώς διογκούμενο πρόβλημα δημόσιας υγείας περιγράφεται η εκρηκτική αύξηση των καισαρικών τομών στην Ελλάδα, με τη χώρα να καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό στην
Η έρευνα του Βύρωνα Κοτζαμάνη καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας μιλά για επιδημία
Ως ένα οξύ και διαρκώς διογκούμενο πρόβλημα δημόσιας υγείας περιγράφεται η εκρηκτική αύξηση των καισαρικών τομών στην Ελλάδα, με τη χώρα να καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ένα από τα υψηλότερα διεθνώς. Η ένα μεγάλο μέρος τους χαρακτηρίζεται περιττό.
Ο Βύρων Κοτζαμάνης, καθηγητής Δημογραφίας (αφ.) του Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και διευθυντής του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών, υπογράψει την ανάλυση, βάζοντας στο τραπέζι όλες τις πτυχές του προβλήματος.
Σύμφωνα με την ανάλυση που βασίζεται σε στοιχεία της Eurostat, ο δείκτης καισαρικές ανά 1.000 γεννήσεις στην Ελλάδα ανήλθε το 2023 στις 621 ανά 1.000, επίπεδο υπερτριπλάσιο σε σχέση με χώρες όπως η Ολλανδία, η Σουηδία, η Σλοβενία, η Εσθονία, το Βέλγιο και η Γαλλία, όπου ο αντίστοιχος δείκτης δεν ξεπερνά τις 200 ανά 1.000 γεννήσεις.
Η βασική διαπίστωση της έρευνας είναι ότι η αύξηση των καισαρικών στην Ελλάδα δεν συνδέεται με βελτίωση της μητρικής και νεογνικής θνησιμότητας, ούτε φαίνεται να ερμηνεύεται από καθαρά ιατρικούς παράγοντες. Αντιθέτως, το κείμενο επισημαίνει ότι σημαντικό μέρος των καισαρικών αποδίδεται κυρίως στην ελλιπή ενημέρωση των γυναικών και στις πρακτικές που ακολουθούνται από γυναικολόγους και μαιευτήρες.
Στο ίδιο πλαίσιο, ο Βύρων Κοτζαμάνης υπογραμμίζει ότι η Ελλάδα δεν βρίσκεται απλώς μπροστά σε ένα στατιστικό εύρημα, αλλά σε μια κατάσταση που απαιτεί άμεση πολιτική και θεσμική παρέμβαση. Η έρευνα ζητεί δραστικό περιορισμό των μη αναγκαίων καισαρικών και προτείνει μέτρα όπως η μείωση της διαφοράς κόστους ανάμεσα στους δύο τύπους τοκετού, η υιοθέτηση σαφών κλινικών κατευθυντήριων γραμμών, η ίδρυση περιγεννητικών κέντρων, η βελτίωση της εκπαίδευσης και επανεκπαίδευσης μαιευτήρων και μαιών, η επαρκής στελέχωση του δημόσιου συστήματος υγείας και η ανάπτυξη ευρείας καμπάνιας ενημέρωσης.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στον ρόλο των ιατρικών ενώσεων, καθώς, όπως επισημαίνεται, χωρίς τη συνεργασία και την ενεργή συμμετοχή τους δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η επιδημία των καισαρικών στη χώρα.
Η παρέμβαση αποκτά ξεχωριστή βαρύτητα, καθώς επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ζήτημα που αφορά όχι μόνο την ποιότητα της μαιευτικής φροντίδας, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται συνολικά το σύστημα υγείας απέναντι στη μητρότητα και τη γέννηση. Με τον όρο επιδημία, η έρευνα δεν επιχειρεί απλώς μια αιχμηρή περιγραφή, αλλά αποτυπώνει το μέγεθος μιας στρέβλωσης που, σύμφωνα με τα στοιχεία, έχει λάβει πλέον μόνιμα χαρακτηριστικά στην Ελλάδα.
www.ertnews.gr
