Μαγνησία

Το δυστοπικό «3%» ταξιδεύει στις Σποράδες με ελεύθερη είσοδο

Το δυστοπικό «3%» ταξιδεύει στις Σποράδες με ελεύθερη είσοδο

Στις Σποράδες ταξιδεύει η θεατρική παράσταση «Το 3%» της Βίλης Σωτηροπούλου, με τρεις σταθμούς σε Αλόννησο, Σκόπελο και Σκιάθο, στο πλαίσιο του πολιτιστικού προγράμματος της Περιφέρειας Θεσσαλίας. Με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, η παράσταση φέρνει στα νησιά ένα πολιτικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, εμπνευσμένο από την περίοδο της οικονομικής κρίσης, ανοίγοντας έναν σκηνικό διάλογο για την εξουσία, την ελευθερία, την επιτήρηση και τα αδιέξοδα ενός κόσμου που μεταβάλλεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα.

Η Περιφέρεια Θεσσαλίας, δίνοντας έμφαση στη διάχυση του πολιτισμού και σε πιο απομακρυσμένες περιοχές, εντάσσει την παράσταση στο πρόγραμμα πολιτιστικών δράσεων που υλοποιεί κάθε χρόνο σε διαφορετικά πεδία της τέχνης. Στόχος είναι η πρόσβαση του κοινού σε σύγχρονες θεατρικές παραγωγές, όχι μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά και στις νησιωτικές περιοχές της Περιφέρειας.

Οι παραστάσεις θα δοθούν την Τρίτη 12 Μαΐου στην Αλόννησο, στο Δημοτικό Σχολείο Αλοννήσου, την Τετάρτη 13 Μαΐου στη Σκόπελο, στον Πολυχώρο «Ορφέας», και την Πέμπτη 14 Μαΐου στη Σκιάθο, στο Πολιτιστικό Κέντρο Μπούρτζι. Και οι τρεις παραστάσεις ξεκινούν στις 8.30 μ.μ., με ελεύθερη είσοδο. Το έργο είναι κατάλληλο για θεατές άνω των 14 ετών.

Το «3%» τοποθετείται στο 2040, σε μια φανταστική αλλά αναγνωρίσιμη «Γηραιά Νευρώπα», όπου τέσσερις άνθρωποι —η Ξένια, η Ίνγκριντ, η Μελίνα και ο Άρης— κινούνται μέσα σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον ελέγχου, εγκλεισμού και κοινωνικής μετάλλαξης. Η ιστορία φωτίζει τις σχέσεις εξουσίας, την φαινομενικά «φιλική» αλλά κακοποιητική προστασία, την απώλεια της ελευθερίας και την θέση του απλού πολίτη μέσα σε ένα σύστημα που αλλάζει πρόσωπο, χωρίς να χάνει τον πυρήνα του ελέγχου.

Στον κόσμο του έργου, οι φυλακές έχουν γεμίσει και η «ανελεύθερη» Ξένια εκτίει την ποινή της στο ίδιο της το σπίτι, για λίγα χρέη, υπό συνεχή παρακολούθηση από κάμερες. Οι φύλακες αποκαλούνται «Φίλοι», οι έγκλειστοι χορεύουν μόνοι, η διασκέδαση γίνεται μέρος του μηχανισμού ελέγχου και η προπαγάνδα μεταφέρεται ακόμη και μέσα από ψηφιακές μορφές επικοινωνίας. Μέσα σε αυτή την δυστοπία, το έργο αναζητά αν υπάρχει προοπτική για μια ανθρωπότητα που μοιάζει φυλακισμένη, αφήνοντας ανοιχτό το ερώτημα αν οι «άνθρωποι των σπηλαίων» μπορούν να δώσουν τις απαντήσεις.

Η παράσταση κινείται ανάμεσα στον ρεαλισμό και την δυστοπική φαντασία, αξιοποιώντας έντονα τις προβολές, το video art, την κινηματογραφική αισθητική και την ζωντανή σκηνική δράση. Με χιούμορ, ειρωνεία και υποδόρια πολιτική ματιά, σχολιάζει σύγχρονα κοινωνικά και πολιτικά αδιέξοδα, ακουμπώντας σε μια Ευρώπη του αύριο που δεν απέχει όσο θα ήθελε κανείς από το σήμερα.

Το κείμενο υπογράφει η Βίλη Σωτηροπούλου, ενώ την σκηνοθεσία συνυπογράφουν η Ροζαμάλια Κυρίου, ο Βασίλης Παπαδημητρίου και η ίδια η συγγραφέας. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι της Μάγκυ Μοντζολή, η μουσική επιμέλεια και το trailer του Δημήτρη Λαλούμη, το τραγούδι ερμηνεύει η Ευτυχία Γεωργακοπούλου, ενώ τον σχεδιασμό φωτισμών υπογράφει η Άννα Σωτρίνη.

Παίζουν οι ηθοποιοί Βίλη Σωτηροπούλου, Μίνα Λαμπροπούλου ή Άννα Μακρή, Αθηνά Αξιώτου ή Στέλλα Τροκάνα, Πασχάλης Μερμιγκάκης και Ανδρέας Βιτωράτος. Φιλικά συμμετέχουν ο Γιώργος Νάσιος και ο Πέτρος Μελαχρινούδης. Η παραγωγή είναι της

www.ertnews.gr

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Δημήτρης Κουρέτας, επισκέφθηκε την πρότυπη μονάδα υδροπονικής καλλιέργειας τομάτας 'Κήποι Καρδίτσας'. Μία τεχνολογικά προηγμένη επένδυση ύψους €28 εκατ. ευρώ. Ενημερώθηκε για τις καινοτόμες, περιβαλλοντικά φιλικές μεθόδους παραγωγής και το σύστημα μείωσης του ενεργειακού κόστους. Η διοίκηση εξέφρασε την δέσμευσή της για επέκταση της μονάδας (από 80 σε 130 στρέμματα), η οποία ήδη απασχολεί 100 εργαζόμενους , ενισχύοντας την τοπική οικονομία.
OPINION ZONE

γράφει
Παπαϊωάννου Στέργιος

THINK TANK

1. Πώς είναι δυνατόν μία καθαρά ιδιωτική επένδυση €28 εκατομμυρίων, με θέσεις εργασίας που δημιούργησε η ίδια η επιχείρηση, να παρουσιάζεται επικοινωνιακά περίπου ως «επίτευγμα» της Περιφέρειας Θεσσαλίας και του Δημήτρη Κουρέτα;

2. Μπορεί μία επικοινωνιακή επίσκεψη σε ένα σύγχρονο θερμοκήπιο να υποκαταστήσει την απουσία ουσιαστικής πολιτικής για τα πραγματικά προβλήματα του θεσσαλικού αγροτικού κόσμου, όπως το κόστος παραγωγής, οι υποδομές, το νερό και οι αποζημιώσεις;

3. Μήπως η υπερβολική χρήση τεχνολογικών όρων και «εντυπωσιακών» ακρωνυμίων στο δελτίο τύπου επιχειρεί περισσότερο να δημιουργήσει εικόνα και εντυπώσεις παρά να παρουσιάσει συγκεκριμένο έργο και μετρήσιμη συμβολή της δημόσιας διοίκησης;