Την ώρα, που η Θεσσαλία παλεύει ακόμη να επουλώσει τα βαθιά της τραύματα , από φυσικές καταστροφές , την παραγωγική συρρίκνωση και την οικονομική ασφυξία των μικρών παραγωγών, η Περιφερειακή Αρχή εμφανίζεται να επενδύει συστηματικά, σ’ ένα μοντέλο «εξωστρεφούς προβολής», το οποίο όμως συνοδεύεται από σοβαρά ερωτήματα διαφάνειας, αποτελεσματικότητας και πολιτικής ηθικής!
Στο επίσημο αφήγημα, η Περιφέρεια μιλά για «στρατηγική ποιότητας», για τουρισμό 12 μηνών και για διεθνή αναγνωρισιμότητα .
Στην πράξη όμως, από τα ίδια τα δημοσιοποιημένα στοιχεία, προκύπτει μια διαφορετική εικόνα …
Δηλαδή δεκάδες αποστολές στο εξωτερικό!
Συμμετοχές σε διεθνείς εκθέσεις!
Ταξίδια αιρετών και συνοδευτικών στελεχών με δημόσια δαπάνη , άνευ ευκρινώς υπολογιζόμενων δεικτών απόδοσης!
Ο ‘πολιτικός τουρισμός’ ως νέο μοντέλο διοίκησης
Τα τελευταία δύο χρόνια, με αιτιολογία την προώθηση θεσσαλικών προϊόντων και την ενίσχυση της ‘εξωστρέφειας’ , έχουν εγκριθεί πολυάριθμες αποστολές σε Ευρώπη, ΗΠΑ, Ασία και Μέση Ανατολή.
Ωστόσο, τα βασικά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα:
Ποια συμβόλαια προέκυψαν;
Ποια ήταν η απόδοση της επένδυσης για την τοπική οικονομία;
Ποιος αξιολογεί την αποτελεσματικότητα των ενεργειών αυτών;
Με ποια κριτήρια επιλέγονται οι συμμετέχοντες;
Σε πολλές περιπτώσεις , στις αποστολές συμμετέχουν αιρετοί, χωρίς προφανή θεματική , ή επαγγελματική συνάφεια, με το αντικείμενο της έκθεσης.
Την ίδια στιγμή, παρατηρείται μιά επαναλαμβανόμενη παρουσία συγκεκριμένων επιχειρήσεων, γεγονός, που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα περί ισότιμης πρόσβασης!
Η εικόνα που σχηματίζεται, είτε αρέσει είτε όχι, είναι εκείνη ενός μηχανισμού, που κινείται μεταξύ πραγματικής ‘εξωστρέφειας’ και ‟πολιτικού τουρισμού”, με δημόσια χρηματοδότηση.
Όταν η επικοινωνία υποκαθιστά την ουσία
Τα δελτία Τύπου επαναλαμβάνουν στερεότυπες φράσεις, περί «θεσσαλικών προϊόντων που έκλεψαν την παράσταση».
Αυτό που δεν παρουσιάζεται όμως είναι τα:
Ωφέλιμα οικονομικά αποτελέσματα
Αξιολόγηση πολιτικών
Δημόσιος απολογισμός κόστους, οφέλους!
Σε μιά Περιφέρεια , όπου οι μικροί παραγωγοί παλεύουν με το αυξημένο κόστος και την απώλεια των αγορών, η εικόνα αυτή δημιουργεί εύλογη κοινωνική δυσφορία!
Ηθική και πολιτική ευθύνη,το ζήτημα των θεσμών
Παράλληλα, ζητήματα πολιτικής διαχείρισης εμφανίζονται και σε επίπεδο θεσμικής ευθύνης.
Χαρακτηριστική υπήρξε η έντονη κριτική, που ασκήθηκε σε επίπεδο δημόσιου λόγου, για τις επιλογές, που αφορούσαν τις εκδηλώσεις μνήμης του Ολοκαυτώματος στον Βόλο, με αποτέλεσμα την ακύρωση των συμμετοχών και τις δημόσιες αντιδράσεις, από θεσμικούς φορείς της εβραϊκής κοινότητας!
Αυτό το γεγονός έδειξε, ότι η πολιτική διοίκηση κρίνεται , όχι μόνον με βάση τις οικονομικές επιλογές, αλλά με βάση και τις αξίες της , και τον σεβασμό της συλλογικής ιστορικής μνήμης!
Η μεγάλη αντίφαση της Θεσσαλίας
Η Θεσσαλία εμφανίζεται να ζει δύο παράλληλες πραγματικότητες ...
Από την μία:
Φιλόδοξα σχέδια τουριστικής ανάπτυξης .
Διεθνείς καμπάνιες προβολής .
Δίκτυα εκθέσεων και roadshows …
Από την άλλη:
Αγροτική παραγωγή σε πίεση .
Υποδομές, που δοκιμάστηκαν σκληρά από ακραία φαινόμενα .
Κοινωνίες, που ζητούν ουσιαστική στήριξη και όχι επικοινωνιακές ‟βιτρίνες”(!)
Το πραγματικό ζητούμενο είναι η Λογοδοσία !
Το βασικό ζήτημα δεν είναι, άν η ‘εξωστρέφεια’ είναι η σωστή στρατηγική.
Είναι, άν εφαρμόζεται με:
Διαφάνεια
Υπολογίσιμους, εμφανώς ωφέλιμους στόχους
Αξιολόγηση αποτελεσμάτων
Ισότιμη συμμετοχή όλων των ενδιαφερόμενων παραγωγών
Σεβασμό στους θεσμούς και στην κοινωνία .
Χωρίς αυτά , κάθε «στρατηγική ανάπτυξης» κινδυνεύει να μετατραπεί σε μηχανισμό ανακύκλωσης δημόσιου χρήματος , με περιορισμένο πραγματικό αντίκτυπο.
Ερωτήματα και σκιές, γύρω από την διοίκηση Κουρέτα
Σε μιά περίοδο, όπου οι τοπικές κοινωνίες απαιτούν διαφάνεια, αποτελεσματικότητα και πραγματικό έργο, ο απολογισμός της διοίκησης του Περιφερειάρχη κ. Κουρέτα προκαλεί περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις! (?!)
Πίσω από τις επικοινωνιακές παρουσιάσεις κι’ επιμελώς σκηνοθετημένες δημόσιες εμφανίσεις, αναδεικνύεται, σύμφωνα με στοιχεία, δημοσιεύματα και καταγεγραμμένες μαρτυρίες, μιά εικόνα διοίκησης, που χαρακτηρίζεται από αλαζονεία, διαχειριστική ανεπάρκεια και απομάκρυνση από τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών!
Η πραγματικότητα, που βιώνουν οι επαγγελματίες, οι εργαζόμενοι και οι τοπικές κοινωνίες , φαίνεται να απέχει σημαντικά από την εικόνα, που επιχειρείται να παρουσιαστεί.
Υποδομές :
που παραμένουν ημιτελείς,
έργα που καθυστερούν,
και αποφάσεις, που δημιουργούν περισσότερα προβλήματα , από όσα υποτίθεται, ότι λύνουν, συνθέτουν ένα τοπίο διοικητικής δυσλειτουργίας!
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί (σύμφωνα με δημοσιογραφικές αναφορές) η τάση συγκεντρωτισμού στην λήψη αποφάσεων καθώς και η περιορισμένη διάθεση ουσιαστικού διαλόγου με κοινωνικούς φορείς και τοπικές δομές.
Η διοίκηση ομοιάζει να λειτουργεί περισσότερο ως κλειστός μηχανισμός εξουσίας, παρά ως θεσμικός μηχανισμός παροχής υπηρεσιών πρός τον πολίτη.
Την ίδια στιγμή, η επικοινωνιακή διαχείριση δείχνει να υπερτερεί της ουσίας.
Ανακοινώσεις, παρουσιάσεις και δημόσιες τοποθετήσεις, επιχειρούν να δημιουργήσουν εικόνα επιτυχίας , χωρίς όμως να συνοδεύονται από ωφέλιμα μετρίσιμα αποτελέσματα, που να βελτιώνουν ουσιαστικά την καθημερινότητα των πολιτών!
Το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται πλέον είναι σαφές:
«Πρόκειται για απλή διοικητική ανεπάρκεια, ή για συνειδητή επιλογή πολιτικής λειτουργίας, που δίνει προτεραιότητα στην εικόνα , αντί στο έργο;»
Οι πολίτες δεν ζητούν επικοινωνιακές αφηγήσεις.
Ζητούν έργο, διαφάνεια, λογοδοσία και σεβασμό στο δημόσιο συμφέρον.
Κι’ αυτό είναι κάτι που όπως φαίνεται, η σημερινή διοίκηση καλείται ακόμη να αποδείξει, ότι μπορεί να προσφέρει... (!)
Η δημόσια διοίκηση δεν είναι προσωπικό πεδίο προβολής κανενός! Είναι ευθύνη.
Και η ευθύνη αυτή κρίνεται καθημερινά, από τα αποτελέσματα όχι από τις δηλώσεις!
