Η παράταξη Λαϊκή Συσπείρωση Θεσσαλίας επανέρχεται με μια σειρά παρεμβάσεων που αναδεικνύουν, όπως υποστηρίζει, σοβαρά προβλήματα καθυστερήσεων, ελλιπούς συντήρησης και απουσίας ολοκληρωμένου σχεδιασμού σε κρίσιμες υποδομές της Θεσσαλίας. Η κριτική της προς την Περιφερειακή Αρχή του Δημήτρης Κουρέτας εκτείνεται από την επικινδυνότητα του οδικού δικτύου σε περιοχές όπως το Πήλιο και η Καρδίτσα, έως τις παρατάσεις σε σημαντικά έργα όπως η λιμνοδεξαμενή Παλαιομοναστήρου, αλλά και την έλλειψη βασικών κοινωνικών υποδομών, όπως ένα δημόσιο αποτεφρωτήριο. Παράλληλα, επισημαίνει ότι περιστατικά όπως η πρόσφατη κατολίσθηση στην Αργιθέα αναδεικνύουν διαχρονική εγκατάλειψη και απουσία ουσιαστικών παρεμβάσεων. Μέσα από αυτές τις παρεμβάσεις, η παράταξη θέτει συνολικότερα ζήτημα προτεραιοτήτων, υποστηρίζοντας ότι οι ανάγκες των πολιτών δεν βρίσκονται στο επίκεντρο της ασκούμενης πολιτικής.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά!
Δεν πρόκειται για «ατυχείς συγκυρίες»!
Πρόκειται για μιά συνολική εικόνα εγκατάλειψης, αδιαφορίας και πολιτικής επιλογής!
Η Θεσσαλία – το 2026 – βιώνει μιΆ πρωτοφανή υποβάθμιση των βασικών της υποδομών · με την περιφερειακή αρχή του Δημήτρη Κουρέτα να παρακολουθεί — άν όχι και να συγκαλύπτει — μια κατάσταση, που καθημερινά θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές ... (!)
Οι παρεμβάσεις και οι ανακοινώσεις της Περιφερειακής Παρατάξεως — 'Λαϊκής Συσπείρωσης Θεσσαλίας' — δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών!
Το πρόβλημα είναι γενικευμένο, διαρκές και βαθιά πολιτικό!
Οδικό δίκτυο — Δρόμοι-παγίδες και διαρκής απειλή
Από το Πήλιο έως την Καρδίτσα και την Αργιθέα , το οδικό δίκτυο θυμίζει περισσότερο εγκαταλειμμένη ζώνη , παρά στοιχειώδη δημόσια υποδομή.
Στον δρόμο , από την τοποθεσία 'Καράβωμα', μέχρι την Ζαγορά , η κατάσταση είναι κυριολεκτικά επικίνδυνη!
Στενώσεις, ανύπαρκτη , ή φθαρμένη διαγράμμιση!
Απουσία ασφαλτοστρώσεων!
Έλλειψη στηθαίων ασφαλείας!
Η μετακίνηση βασίζεται στην τύχη — όπως το αποδεικνύουν και τα αλλεπάλληλα ατυχήματα ... (!)
Στην Καρδίτσα , στο τμήμα Σαραντάπορο – Νεράιδα , η εικόνα γίνεται ακόμη πιό ζοφερή ... (!)
Καθιζήσεις, καταρρεύσεις και πλήρης αδυναμία διέλευσης , σε πολλά σημεία του δρόμου · τρία χρόνια μετά τις καταστροφές των τυφώνων 'Daniel' και 'Elias'.
Έργα, άτινα δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ · επειδή – όπως καταγγέλλεται – δεν ήταν «αρκετά κερδοφόρα» για τους εργολάβους!
Στην Αργιθέα, η νέα κατολίσθηση στην τοποθεσία 'Σκάλα' δεν ήταν «απρόβλεπτη»!
Ήταν το αναμενόμενο αποτέλεσμα, μιάς εικοσαετούς εγκατάλειψης.
Υποσχέσεις υπήρξαν πολλές ...
Έργα όμως — κανένα!
Οι κάτοικοι εξακολουθούν να κινούνται, από επικίνδυνες παρακαμπτήριες διαδρομές και χωματόδρομους · σαν να ζούν σε μιά άλλη – παλαιότερη – εποχή.
Έργα άτινα δεν τελειώνουν ποτέ — η κανονικότητα της καθυστέρησης
Η περίπτωση της λιμνοδεξαμενής στο Παλαιομονάστηρο Τρικάλων είναι ενδεικτική.
Ένα έργο, που έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί το 2022, παραμένει μέχρι σήμερα ημιτελές · με διαδοχικές παρατάσεις και ... χωρίς σαφή ορίζοντα ολοκλήρωσης ... (!)
Την ώρα, που η Περιφερειακή Αρχή διαφημίζει «ταχύτητες» , η πραγματικότητα αποδεικνύει το αντίθετο ...
Όταν πρόκειται για έργα, που εξυπηρετούν λαϊκές ανάγκες — οι ρυθμοί είναι βασανιστικά αργοί!
Αντίθετα , όταν πρόκειται για έργα, που εξυπηρετούν επιχειρηματικά συμφέροντα — οι διαδικασίες επιταχύνονται εντυπωσιακά.
Επιλογές με πολιτικό πρόσημο — ποιός πληρώνει το τίμημα
Το πρόβλημα δεν είναι μόνον τεχνικό.
Είναι βαθιά πολιτικό.
Η ανάθεση κρίσιμων έργων αποκατάστασης σε μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους — με όρους που τους επιτρέπουν να επιλέγουν τί θα υλοποιηθεί και τί όχι — οδηγεί σε μια επικίνδυνη ιεράρχηση · όπου πρώτα υπολογίζουμε το κέρδος και μετά την ασφάλεια!
Τοιουτοτρόπως εξηγείται, γιατί έργα υψηλού κόστους αλλά κρίσιμης σημασίας — όπως οι αντιστηρίξεις δρόμων , ή τα αντιπλημμυρικά στηθαία — παραμένουν συνέχεια "στα χαρτιά"!
Δεν αποδίδουν αρκετά ...
Άρα — δεν προχωρούν!
Την ίδια στιγμή, τεράστια κονδύλια κατευθύνονται σε έργα , άτινα εξυπηρετούν ευρύτερα επιχειρηματικά και γεωπολιτικά συμφέροντα · αφήνοντας τις τοπικές κοινωνίες εκτεθειμένες ... (!)
Ακόμη και τα αυτονόητα είναι ζητούμενα
Ακόμη και σε ζητήματα κοινωνικών υποδομών, η εικόνα είναι αποκαλυπτική.
Η απουσία δημόσιου αποτεφρωτηρίου στην Θεσσαλία, αναγκάζει τους πολίτες να μετακινούνται εκατοντάδες χιλιόμετρα · επιβαρυνόμενοι οικονομικά και ψυχολογικά.
Ένα ζήτημα αξιοπρέπειας, δημόσιας υγείας και ελευθερίας επιλογής, παραμένει άλυτο — όχι από αδυναμία ...
Αλλά από έλλειψη πολιτικής βούλησης!
Μιά Περιφέρεια σε οριακό σημείο
Η συνολική εικόνα δεν αφήνει περιθώρια ωραιοποίησης.
Η Θεσσαλία δεν αντιμετωπίζει απλώς προβλήματα υποδομών.
Αντιμετωπίζει μιά συστηματική εγκατάλειψη · όπου η ανθρώπινη ασφάλεια, η καθημερινότητα και οι βασικές ανάγκες των κατοίκων — υποχωρούν μπροστά σε άλλες «προτεραιότητες»!
Οι δρόμοι καταρρέουν ...
Τα έργα λιμνάζουν ...
Οι υποσχέσεις επαναλαμβάνονται ... (!)
Και οι πολίτες καλούνται να ζούν — και να μετακινούνται — μέσα σε συνθήκες που – σε πολλές περιπτώσεις – θυμίζουν περισσότερο επικίνδυνη περιπέτεια, παρά σύγχρονη ευρωπαϊκή περιφέρεια ... (!)
Το ερώτημα που παραμένει
Μέχρι πότε;
Μέχρι πότε — η ασφάλεια θα θεωρείται «κόστος»;
Μέχρι πότε — οι ανάγκες των πολιτών θα τίθενται σε δεύτερη μοίρα;
Μέχρι πότε — η Θεσσαλία θα αντιμετωπίζεται, ως περιφέρεια δεύτερης κατηγορίας;
Γιατί πλέον, δεν πρόκειται για καθυστερήσεις ...
Πρόκειται για ευθύνες!
