Η στιγμή, που το αφήγημα συναντά την κάλπη
(Η συνέχεια τού αφηγήματος , μετά το Μέρος Α’ ( «Πως μία περιφερειακή διοίκηση ενός θεωρητικού Ακαδημαϊκού, οδηγεί τη Θεσσαλία σε παταγώδη αποτυχία!» )
Κάθε διοίκηση έχει μιά περίοδο χάριτος.
Και μετά — έρχεται η περίοδος της λογοδοσίας.
Η Θεσσαλία βρίσκεται πλέον ακριβώς εκεί !
Στο σημείο — όπου η πολιτική αφήγηση δοκιμάζεται , απέναντι στην καθημερινότητα.
Διότι, οι πολίτες μπορεί να ξεγελιούνται από τις Ελπίδες ...
Αλλά δεν ξεγελιούνται για πάντα από τις όποιες εξαγγελίες !
Η πολιτική της διαρκούς προετοιμασίας
Η τρέχουσα περίοδος διοίκησης εισήγαγε κάτι το Νέο ... Ήτοι την πολιτική της μόνιμης ετοιμότητας.
— Όλα ετοιμάζονται.
— Όλα σχεδιάζονται.
— Όλα «μπαίνουν στην τελική ευθεία».
Αλλά η τελική ευθεία — ομοιάζει με κυκλικό δρόμο ... (!)
Η Θεσσαλία ζεί σέ μιά κατάσταση , όπου το μέλλον είναι πάντα κοντά — αλλά ποτέ παρόν !
Το προεκλογικό παράδοξο
Το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι οι αντίπαλοι.
Είναι η πραγματικότητα.
Διότι, η πραγματικότητα δεν έχει επικοινωνιακό σύμβουλο.
Δεν κάνει αναρτήσεις.
Δεν βγάζει δελτία τύπου.
Απλά ρωτάει :
► Έγιναν έργα;
► Βελτιώθηκε η ζωή των πολιτών;
► Υπάρχει αποτέλεσμα;
Κι' εκεί αρχίζει η πολιτική δυσκολία... (!)
Η κοινωνία δεν ζητά θαύματα — ζητά σοβαρότητα
Οι πολίτες δεν ζητούν ουτοπίες.
Δεν ζητούν μαγικές λύσεις.
Ζητούν:
► Σταθερότητα!
► Σχέδιο!
► Χρονοδιάγραμμα!
► Ευθύνη!
Και κυρίως:
Να σταματήσει η διοίκηση να λειτουργεί , σαν δελτίο ειδήσεων για το μέλλον!
Η προεκλογική σκιά που πλησιάζει ...
Όσο πλησιάζει ο πολιτικός κύκλος προς την κάλπη — τόσο αλλάζει το ερώτημα ...
Το ερώτημα δεν είναι πια — «Τι σχεδιάζεται;»
Το ερώτημα τώρα είναι — «Τι παραδόθηκε;»
Κι' εκεί , κάθε διοίκηση μένει μόνη της πλέον — άνευ αφηγήματος .
Χωρίς συνθήματα.
Μόνον με τα αποτελέσματά της.
Η Θεσσαλία μπροστά νέα σε επιλογή
Η επόμενη περίοδος δεν θα είναι μία περίοδος υποσχέσεων.
Θα είναι μία περίοδος σύγκρισης.
Μεταξύ
της Διοίκησης της ανακοίνωσης
και
της Διοίκησης του αποτελέσματος .
Και αυτή η σύγκριση είναι πάντα αμείλικτη.
Επίλογος
Η ιστορία των περιφερειών δεν γράφεται με εξαγγελίες.
Γράφεται με δρόμους , που κατασκευάζονται.
Με υπηρεσίες , που λειτουργούν.
Με νέους — οίτινες παραμένουν στον τόπο τους , εργαζόμενοι με ευνοϊκό εργασιακό καθεστώς!
Η Θεσσαλία δεν χρειάζεται άλλο αφήγημα.
Χρειάζεται πράξεις!
Και η κάλπη — πάντα — είναι ο πιό αυστηρός αξιολογητής ...❗
