Οι ανταγωνισμοί ανάμεσα σε ΗΠΑ, Κίνα και Ρωσία οξύνονται και το αποτέλεσμα αυτής της «κόντρας» είναι αναμφίβολα η σύγκρουση μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης, η οποία συνεχίζει να προκαλεί τριγμούς στην παγκόσμια οικονομία. Σε αυτό το πλαίσιο η Ελλάδα καλείται να περπατήσει ή καλύτερα να ισορροπήσει σε ένα τεντωμένο σκοινί ανάμεσα στην ανάγκη προστασίας του ισχυρότερου όπλου της, της ελληνόκτητης ναυτιλίας, και στις συμμαχικές της υποχρεώσεις.
Οσο περνάει ο καιρός και η γεωπολιτική σκακιέρα στη Μέση Ανατολή βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή, η Ελλάδα με το βλέμμα στραμμένο στα Στενά του Ορμούζ, από όπου διέρχεται το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου, αντιμετωπίζει ολοένα και περισσότερο το ερώτημα όχι πλέον «αν» αλλά «υπό ποιες προϋποθέσεις» το Πολεμικό Ναυτικό θα κληθεί να στείλει μία από τις φρεγάτες του ή προσωπικό του στον Περσικό Κόλπο.
Στην παρούσα φάση, βέβαια, η επίσημη θέση της Αθήνας παραμένει ξεκάθαρη, παρά τις πιέσεις, έχοντας καταστήσει σαφές ότι δεν προτίθεται να εμπλακεί σε μια στρατιωτική σύγκρουση. Η κυβέρνηση, διά του εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, έχει υπογραμμίσει ότι η χώρα δεν θα συμμετάσχει σε επιθετικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στα Στενά του Ορμούζ. Και ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Νίκος Δένδιας, από το Φόρουμ των Δελφών, ήταν πιο σαφής για τον ελληνικό σχεδιασμό, αναφέροντας ότι η Ελλάδα θα συζητούσε τη συμμετοχή της στην προστασία των Στενών του Ορμούζ μόνο ύστερα από μια κατάπαυση του πυρός.
Ωστόσο, επειδή αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα επέλθει ειρήνευση και οι χώρες με οικονομικά συμφέροντα όπως η Ελλάδα, μέσω του εμπορικού της στόλου, θα κληθούν να συμμετέχουν σε μια ειρηνευτική δύναμη, δεν είναι λίγοι οι αναλυτές που θεωρούν πως η Αθήνα, προκειμένου να έχει λόγο στη διαμόρφωση των εξελίξεων, θα πρέπει να σπεύσει, πριν της ζητηθεί, στα επιτελεία που εξετάζουν διάφορα σενάρια.
Το σενάριο
Το επικρατέστερο σενάριο θέλει την Αθήνα να συμμετέχει σε αυτή τη νέα «αμυντική πολυεθνική αποστολή» που σχεδιάζεται και η οποία θα δίνει έμφαση στη συνοδεία εμπορικών πλοίων και στη διπλωματία. Καθώς η ΕΕ παρέτεινε τη θητεία της επιχείρησης «ΑΣΠΙΔΕΣ» έως το 2027, υπάρχει το σενάριο μετακίνησης ελληνικών μονάδων, όπως οι φρεγάτες «Ψαρά» και «Υδρα», από την Ερυθρά Θάλασσα προς τον Περσικό Κόλπο.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη επιβεβαιώσει ότι οι «ΑΣΠΙΔΕΣ» έχουν κληρονομήσει τα καθήκοντα του AGENOR, αν και η μόνιμη παρουσία πλοίων στο Ορμούζ παραμένει ζητούμενο λόγω περιορισμένων μέσων. Υπό αυτό το πρίσμα, λοιπόν, η πρώτη και επικρατέστερη οδός είναι η ευρωπαϊκή, και συγκεκριμένα η επιχείρηση «ΑΣΠΙΔΕΣ». Κάτω από αυτό το καπέλο και πάντα σε μια περίοδο ειρήνευσης, τονίζουν καλά πληροφορημένες πηγές, το Πολεμικό Ναυτικό θα μπορούσε να στείλει μια φρεγάτα για να περιπολεί στα διεθνή ύδατα, διασφαλίζοντας ότι τα εμπορικά πλοία, ανάμεσά τους πολλά με ελληνική σημαία, κινούνται χωρίς παρενοχλήσεις, ενισχύοντας το αίσθημα ασφάλειας των πληρωμάτων.
Βέβαια, μία ακόμα προϋπόθεση που πρέπει να υπάρξει είναι εκείνη της ενεργού συμμετοχής και άλλων χωρών στην επιχείρηση «ΑΣΠΙΔΕΣ».Προκειμένου λοιπόν να υπάρξει η δυνατότητα η ελληνική φρεγάτα να «τραβηχτεί» μέχρι τα Στενά του Ορμούζ, θα πρέπει να αυξηθεί ο αριθμός των πλοίων με συμμετοχή και άλλων χωρών.
Με εκατοντάδες ελληνόκτητα πλοία να διασχίζουν καθημερινά τα στενά περάσματα του Περσικού, η ασφάλεια των πληρωμάτων – πολλά από τα οποία είναι ελληνικά – είναι εθνικό συμφέρον.
Πηγή: tanea.gr
