Ασφυκτική γίνεται εκ νέου η πίεση στην κυβέρνηση για το σκάνδαλο των υποκλοπών μέσα από εξελίξεις με πολιτικό αποτύπωμα και δικαστική διάσταση, όσο κι αν το Μαξίμου επιμένει μονότονα να οχυρώνεται πίσω από εισαγγελικές διατάξεις που δύο φορές αρχειοθέτησαν την υπόθεση για την κρατική εμπλοκή.
Η αμηχανία της κυβέρνησης – ως έναν βαθμό ο αιφνιδιασμός από την παραμονή στη δημόσια σφαίρα ενός θέματος που τη φθείρει και αγγίζει ευθέως τα ζητήματα του κράτους δικαίου – αποκαλύπτεται από τα γεγονότα.
Πρώτον, η προσφυγή του Αντώνη Σαμαρά στον Αρειο Πάγο με αίτημα την «πλήρη διερεύνηση» της παγίδευσής του με το κακόβουλο λογισμικό Predator, οδήγησε το Μαξίμου όχι σε απαντήσεις αλλά σε απαξιωτικές αναφορές – η επίσημη κυβερνητική φωνή έκανε ακόμα και το σχόλιο ότι «έχει πάρα πολύ πλάκα η στάση κομμάτων και κάποιων πολιτικών». Από το περιβάλλον του Σαμαρά αφηνόταν ανοιχτό το ενδεχόμενο για νομικές ενέργειες το τελευταίο δίμηνο, από τη στιγμή που ο πρώην πρωθυπουργός, σηκώνοντας εμφατικά το σκάνδαλο από τη Βουλή, ζητούσε εξηγήσεις προσωπικά από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
«Θα περιμένω» έλεγε για το αν οποιαδήποτε κρατική υπηρεσία διεξάγει έρευνα. Και, εξαπολύοντας σφοδρή επίθεση, κατά τη συζήτηση της πρότασης του ΠΑΣΟΚ για σύσταση νέας εξεταστικής επιτροπής (που η πλειοψηφία απέρριψε), αναρωτιόταν «υπάρχει κυβέρνηση στον κόσμο που δεν θα κινούσε “γη και ουρανό” να μάθει το τι συνέβη;».
Δεύτερον, η αγωγή που κατέθεσαν θύματα παρακολούθησης σηματοδοτεί το άνοιγμα νέου κύκλου εξελίξεων. Το ενδιαφέρον είναι ότι με τις περιγραφές που υπάρχουν στο σημαντικό δικόγραφο, το οποίο υπογράφει ο δικηγόρος Ζαχαρίας Κεσσές, ανοίγει παράθυρο για ενδεχόμενη διερεύνηση του αδικήματος της κατασκοπείας.
Τρίτον, καταγράφονται αναταράξεις στο γαλάζιο παρασκήνιο (ενδεικτική η απροθυμία βουλευτών της ΝΔ να μετέχουν στην τελευταία συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών) με την κυβέρνηση να δείχνει ότι δεν θέλει να ξαναπιάσει το ζήτημα. Εξού και η πάγια τακτική του «μπλόκου» κάθε αιτήματος, εργαλειοποιώντας την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αυτό έγινε τελευταία με την άρνηση να προσέλθουν στη Βουλή οι Ταλ Ντίλιαν και Γρηγόρης Δημητριάδης.
Τέταρτον, στους παρασκηνιακούς τριγμούς εντάσσονται πληροφορίες ότι έχουν γίνει σκέψεις για «φωτογραφική» διάταξη για θέματα διαφθοράς (και για τις υποκλοπές). Μια ρύθμιση που, αν έρθει, θα βρει ευθέως αντίθετους πολλούς γαλάζιους, όπως λένε στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες τους, και για την οποία υπάρχουν προσώρας διαψεύσεις.
Στο φόντο υπάρχουν δύο αριθμοί-κλειδιά, «153» και «270», που σηματοδοτούν τα επόμενα βήματα στη διερεύνηση της εμβληματικής υπόθεσης σε ποινικό και αστικό επίπεδο, ανεξάρτητα από τις όποιες αποφάσεις καλείται να λάβει στο επόμενο διάστημα ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας. Διότι σε 153 ημέρες προσδιορίστηκε να ξεκινήσει – εκτός απροόπτου στις 11 Δεκεμβρίου 2026 – η δευτεροβάθμια δίκη (Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθήνας) για τους τέσσερις πρωτόδικα καταδικασμένους επιχειρηματίες. Τότε θα ξαναμπούν όλα τα δεδομένα στον «φακό» της ποινικής δικαιοσύνης.
Και σε 270 μέρες, προσδιορίστηκε να συζητηθεί στο Πολυμελές Πρωτοδικείο η αγωγή που κατέθεσαν τα πρώτα οκτώ θύματα παρακολούθησης, διεκδικώντας από 13 φυσικά πρόσωπα αποζημίωση 7,6 εκατ. Πληροφορίες θέλουν να ακολουθούν και άλλες ανάλογες ενέργειες.
Πηγή: tanea.gr
