Άν κάποιος προσπαθήσει να καταλάβει, τι συμβαίνει σήμερα στην Θεσσαλία — διαβάζοντας μόνον τα δελτία τύπου της Περιφέρειας — θα πιστέψει ότι ζούμε σε μιά περιοχή , που αναπτύσσεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα!
Δημιουργεί πολιτισμό,
εξάγει προϊόντα παραγόμενα στην Θεσσαλία,
σχεδιάζει μεγάλα έργα υποδομών,
οργανώνει συνέδρια,
συμμετέχει σε εκθέσεις,
προστατεύει τους πολίτες από τις θεομηνίες ! {Άλλα κακά, να μήν Μας βρούν !}
Ελέγχει την αγορά ...
Οργανώνει την μεθόδευση της κατασκευής έργων εκμετάλλευσης των υδάτινων πόρων !
Στηρίζει την επιχειρηματικότητα και γενικά βρίσκεται σε μιά μόνιμη κατάσταση προόδου κι' επιτυχίας ...
Άν όμως κάποιος μιλήσει με τούς αγρότες, τούς επαγγελματίες, και τους κατοίκους των χωριών και των πόλεων — θα ακούσει για το νερό, που δεν φτάνει!
Για τα έργα, άτινα καθυστερούν.
Για τις αποζημιώσεις, αίτινες αργούν!
Για τις υποδομές, που δεν έγιναν ποτέ και για μιά γενική αίσθηση , ότι η περιοχή βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση αναμονής ... (!)
Εδώ εμφανίζεται λοιπόν, το μεγάλο φαινόμενο της εποχής — ήτοι η πολιτική των δελτίων τύπου ...
Σ' αυτήν την πολιτική, τα πράγματα λειτουργούν ώς εξής:
— Δεν χρειάζεται να έχεις ολοκληρώσει ένα έργο. Αρκεί να το έχεις ανακοινώσει.
— Δεν χρειάζεται να έχεις λύσει ένα πρόβλημα. Αρκεί να έχεις κάνει σύσκεψη γι’ αυτό.
— Δεν χρειάζεται να υπάρχει αποτέλεσμα. Αρκεί να υπάρχει παρουσίαση.
— Δεν χρειάζεται να υπάρχει αλλαγή στην πραγματικότητα. Αρκεί να υπάρχει αλλαγή στην εικόνα. {Φανταστικό!}
Δημιουργείται τοιουτοτρόπως μιά παράλληλη πραγματικότητα, στην οποία:
— τα έργα βρίσκονται πάντα στην φάση της μελέτης,
— τα προβλήματα βρίσκονται πάντα στην φάση της καταγραφής,
— οι λύσεις βρίσκονται πάντα στην φάση του σχεδιασμού,
— και η επιτυχία βρίσκεται πάντα στην φάση της ανακοίνωσης ... (!)
Άν δε συγκεντρωθούν οι πιό συχνές λέξεις των δελτίων τύπου — θα διαπιστωθεί, ότι επαναλαμβάνονται συνεχώς οι ίδιες , ήτοι :
«σχεδιασμός», «στρατηγική», «σύσκεψη», «συντονισμός», «καταγραφή», «προτεραιοποίηση», «εξωστρέφεια», «ανάπτυξη», «νέο μοντέλο», «ολοκληρωμένο σχέδιο».
Λείπει δυστυχώς πάντα μία λέξη:
'ολοκληρώθηκε' ...
Η Θεσσαλία φαίνεται να βρίσκεται σε μιά μόνιμη κατάσταση σχεδιασμού ...
Σχεδιάζονται έργα, σχεδιάζονται παρεμβάσεις, σχεδιάζονται προγράμματα, σχεδιάζονται στρατηγικές ...
Είναι σαν μιά περιοχή , που ετοιμάζεται συνεχώς να ξεκινήσει , αλλά ποτέ δεν ξεκινά ...
Παράλληλα, υπάρχει κι' ένα δεύτερο φαινόμενο — η πολιτική των εκδηλώσεων.
Φεστιβάλ, συνέδρια, εκθέσεις, πολιτιστικές δράσεις, ημερίδες, παρουσιάσεις, συναντήσεις, 'forum', εκδηλώσεις εξωστρέφειας, γαστρονομικές δράσεις, τουριστικές προβολές ... (!)
Δημιουργείται τοιουτοτρόπως η εικόνα μιάς Περιφέρειας , που βρίσκεται συνεχώς σε κίνηση, σε δράση, σε εκδηλώσεις και σε παρουσιάσεις.
Διερωτάται βέβαια κάποιος , μ' όλα αυτά , άν μία Περιφέρεια αναπτύσσεται με εκδηλώσεις , ή με έργα υποδομών;
Διότι, οι εκδηλώσεις φτιάχνουν φωτογραφίες,
Τα δελτία τύπου δημιουργούν εικόνα,
Οι δε παρουσιάσεις δημιουργούν εντυπώσεις.
Τα έργα υποδομών όμως κατασκευάζουν δρόμους, φράγματα, αρδευτικά, υποδομές, προστασία και πραγματική ανάπτυξη.
Κι' εδώ βρίσκεται η μεγάλη διαφορά μεταξύ πολιτικής εικόνας και πολιτικής πραγματικότητας.
Η μεν πολιτική της εικόνας — βασίζεται στις ανακοινώσεις.
Η δε έμπρακτη πολιτική της πραγματικότητας — βασίζεται στα αποτελέσματα!
Η μεν πρώτη φαίνεται γρήγορα.
Η δε δεύτερη, φαίνεται αργά — αλλά μένει ... !
Το μεγάλο ερώτημα λοιπόν για την Θεσσαλία, δεν είναι πόσα δελτία τύπου εκδόθηκαν, πόσες εκδηλώσεις έγιναν , ή πόσες παρουσιάσεις πραγματοποιήθηκαν...
Το μεγάλο ερώτημα είναι πολύ πιό απλό και πολύ πιό δύσκολο — σε λίγα χρόνια, τί θα έχει μείνει;
Τα δελτία τύπου — ή τα έργα υποδομών;
