1. Πώς γίνεται δύο χρόνια μετά τις πλημμύρες η Περιφέρεια να εξακολουθεί να διοργανώνει ημερίδες αντί να παρουσιάζει ολοκληρωμένα έργα αποκατάστασης;
2. Γιατί συνεχίζει να υπάρχει επικοινωνιακή «επιστημονική» συζήτηση όταν οι αγρότες παραμένουν χωρίς γη, χωρίς παραγωγή και χωρίς πραγματική στήριξη;
3. Πώς μπορεί η διοίκηση να μιλά για πολιτικές αποκατάστασης όταν η ίδια δεν εμφανίζεται στο πεδίο όπου τα προβλήματα είναι πραγματικά και πιεστικά;
1. Ποιο είναι το απτό, μετρήσιμο αποτέλεσμα της ημερίδας;
Πέρα από τις γενικές διαπιστώσεις περί «ανθεκτικότητας» και «εθνικής ισχύος», ποια συγκεκριμένα μέτρα, χρονοδιαγράμματα και δεσμεύσεις προέκυψαν που βελτιώνουν πρακτικά την Πολιτική Άμυνα στη Θεσσαλία;
2. Πώς μεταφράζεται η “γεωπολιτική” ρητορική σε τοπική αποτελεσματικότητα;
Όταν γίνεται αναφορά από τη Συρία έως τα Φάρσαλα, υπάρχει συγκεκριμένο επιχειρησιακό σχέδιο που να συνδέει τις διεθνείς εξελίξεις με την καθημερινή ασφάλεια και τις υποδομές της Περιφέρειας — ή πρόκειται για επικοινωνιακή υπερδιόγκωση;
3. Η “ανθεκτικότητα” αξιολογείται ή απλώς επαναλαμβάνεται;
Υπάρχουν δείκτες αξιολόγησης, ασκήσεις ετοιμότητας και έλεγχοι λογοδοσίας που να αποδεικνύουν ότι οι δομές Πολιτικής Άμυνας λειτουργούν αποτελεσματικά, ή η έννοια παραμένει θεωρητική και ρητορική;
ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ © ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΑΥΞΗΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ Μ.Ι.Κ.Ε.
