1. Γιατί, ενώ εξαγγέλλονται διαρκώς «σχέδια», «οδικοί χάρτες» και «στρατηγικές μετάβασης», οι υφιστάμενες δομές και υπηρεσίες δεν παρουσιάζουν μετρήσιμη, λειτουργική βελτίωση στο παρόν;
2. Ποια είναι τα συγκεκριμένα, απτά αποτελέσματα εφαρμογής της λεγόμενης «νέας διοικητικής φιλοσοφίας» και γιατί αυτά δεν αποτυπώνονται στην καθημερινότητα του πολίτη;
3. Μήπως η συνεχής μεταφορά των προβλημάτων σε έναν διαρκώς μετατιθέμενο «στρατηγικό ορίζοντα» λειτουργεί ως μηχανισμός αναβολής ευθύνης αντί ως πραγματικό εργαλείο διακυβέρνησης;

