Χωρίς Φίλτρο

Η ανικανότητα στην διαχείριση της επιδημίας και η κοροϊδία των κτηνοτρόφων

Η ανικανότητα στην διαχείριση της επιδημίας και η κοροϊδία των κτηνοτρόφων

Η ίδρυση του Πανελλήνιου Συλλόγου Πληγέντων Κτηνοτρόφων από ευλογιά και πανώλη, με έδρα τη Λάρισα, δεν αποτελεί απλώς μια συνδικαλιστική πρωτοβουλία· είναι η κραυγή αγωνίας ενός κλάδου που βλέπει το ζωικό του κεφάλαιο να αφανίζεται και την Πολιτεία να αδυνατεί να δώσει ουσιαστικές λύσεις. Οι κτηνοτρόφοι, αντιμέτωποι με τεράστιες απώλειες εισοδήματος, κατεστραμμένα προϊόντα και δυσβάστακτο κόστος βιοασφάλειας, καταγγέλλουν την περιφέρεια και το κράτος για ανικανότητα στη διαχείριση της επιδημίας, αλλά και για μια συνεχιζόμενη «κοροϊδία» που τους αφήνει εκτεθειμένους και απροστάτευτους. Το ζήτημα πλέον δεν είναι μόνο κτηνοτροφικό, αλλά αγγίζει την αξιοπιστία των θεσμών και την επιβίωση μιας ολόκληρης παραγωγικής τάξης.

Η εικόνα της Θεσσαλίας σήμερα είναι αποκαρδιωτική!

Κοπάδια που αποδεκατίζονται, από ευλογιά και πανώλη!

Κτηνοτρόφοι σε απόγνωση!

Οικονομίες ζωής κατεστραμμένες ...!

Μέσα σε αυτό το εφιαλτικό τοπίο , οι ίδιοι οι πληγέντες αναγκάζονται να ιδρύσουν ‘Πανελλήνιο Σύλλογο’,  ώστε να διεκδικήσουν τα αυτονόητα :  πλήρη αποζημίωση για τα ζώα που χάθηκαν 

  • κάλυψη του χαμένου εισοδήματος 
  • ενίσχυση για την καραντίνα 
  • τα έξοδα βιοασφάλειας, ακόμα και για τα καταστραμμένα προϊόντα τους!

Με λίγα λόγια , ζητούν να μπορούν να συνεχίσουν να ζουν, με αξιοπρέπεια.

   Κι’ ενώ οι άνθρωποι της παραγωγής μετρούν απώλειες, και οργανώνονται μόνοι τους,  ο Περιφερειάρχης Δημήτρης Κουρέτας περιορίζεται σε μια μακροσκελή επιστολή προς τον Πρωθυπουργό …! Μία επιστολή, γεμάτη ‟προτάσεις επί χάρτου” , γραφειοκρατικές διατυπώσεις και βαρύγδουπες «πρωτοπορίες»  •   αίτινες  ουδεμία έχουν σχέση , με την τραγική πραγματικότητα των στάβλων.

Αντί να σταθεί δίπλα στους πληγέντες με άμεσες λύσεις  επιδίδεται σε επικοινωνιακά ‟τερτίπια” και ρητορικές ασκήσεις !

Την ώρα , που το ζωικό κεφάλαιο της Θεσσαλίας καταρρέει ...!

Η ουσία είναι μία, η Περιφέρεια Θεσσαλίας απέτυχε να θωρακίσει την κτηνοτροφία και να αποτρέψει την εξάπλωση των ζωονόσων.

Οι απώλειες , που παραδέχεται ο ίδιος ο κ. Κουρέτας , φτάνουν το 10% των ζώων  ―  ένα ποσοστό καταστροφικό . 

Κι’ ενώ οι κτηνοτρόφοι ζητούν τα αυτονόητα  •  εκείνος μιλά για «εκπαίδευση»,  «ενοποίηση βάσεων δεδομένων» και «γενετικούς πόρους» λες και το πρόβλημα είναι ακαδημαϊκή άσκηση!

Η πραγματικότητα είναι, ότι η Περιφερειακή Αρχή στάθηκε ανίκανη να διαχειριστεί μια κρίση , που διέλυσε τον βασικό πυλώνα της αγροτικής οικονομίας .

Οι κτηνοτρόφοι  ―  αντί για στήριξη  ―  εισπράττουν αδιαφορία και λόγια χωρίς αντίκρισμα ...!

Η ίδρυση συλλόγου, από τους ίδιους τους πληγέντες , είναι η πιο τρανή απόδειξη, ότι η πολιτεία  — και ειδικά η Περιφέρεια Θεσσαλίας —   τους έχει εγκαταλείψει !

Ο κ. Κουρέτας, μπορεί να στέλνει όσες επιστολές θέλει στον Πρωθυπουργό ... 

Η κοινωνία όμως βλέπει το χάσμα, ανάμεσα στην ωραιοποιημένη εικόνα  ― που προβάλλει ―  και στην αδυσώπητη πραγματικότητα, που βιώνουν οι κτηνοτρόφοι  ―  απώλειες, χρέη, απόγνωση!

Και γι’ αυτό, η πολιτική του ανεπάρκεια είναι πλέον αδιαμφισβήτητη!

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, Δημήτρης Κουρέτας, επισκέφθηκε την πρότυπη μονάδα υδροπονικής καλλιέργειας τομάτας 'Κήποι Καρδίτσας'. Μία τεχνολογικά προηγμένη επένδυση ύψους €28 εκατ. ευρώ. Ενημερώθηκε για τις καινοτόμες, περιβαλλοντικά φιλικές μεθόδους παραγωγής και το σύστημα μείωσης του ενεργειακού κόστους. Η διοίκηση εξέφρασε την δέσμευσή της για επέκταση της μονάδας (από 80 σε 130 στρέμματα), η οποία ήδη απασχολεί 100 εργαζόμενους , ενισχύοντας την τοπική οικονομία.
OPINION ZONE

γράφει
Παπαϊωάννου Στέργιος

THINK TANK

1. Πώς είναι δυνατόν μία καθαρά ιδιωτική επένδυση €28 εκατομμυρίων, με θέσεις εργασίας που δημιούργησε η ίδια η επιχείρηση, να παρουσιάζεται επικοινωνιακά περίπου ως «επίτευγμα» της Περιφέρειας Θεσσαλίας και του Δημήτρη Κουρέτα;

2. Μπορεί μία επικοινωνιακή επίσκεψη σε ένα σύγχρονο θερμοκήπιο να υποκαταστήσει την απουσία ουσιαστικής πολιτικής για τα πραγματικά προβλήματα του θεσσαλικού αγροτικού κόσμου, όπως το κόστος παραγωγής, οι υποδομές, το νερό και οι αποζημιώσεις;

3. Μήπως η υπερβολική χρήση τεχνολογικών όρων και «εντυπωσιακών» ακρωνυμίων στο δελτίο τύπου επιχειρεί περισσότερο να δημιουργήσει εικόνα και εντυπώσεις παρά να παρουσιάσει συγκεκριμένο έργο και μετρήσιμη συμβολή της δημόσιας διοίκησης;