Δύο χρόνια μετά τον ‘Daniel’ , η Θεσσαλία δεν ανακάμπτει…
Βουλιάζει στην παρακμή!
Οι πλημμύρες έγιναν απλώς το τέλειο φόντο , για επικοινωνιακά σόου και οι καταστροφές «ευκαιρία προβολής».
Οι υποσχέσεις έπεσαν σαν “χάρτινοι πύργοι” και ο περιφερειακός μηχανισμός – αντί γι’ ασπίδα – έγινε επιταχυντής της εγκατάλειψης... !
Η «Στρατηγική» της Αποτυχίας
Η περιφερειακή «δράση» είναι απλή — Απουσία Σχεδίου , Παρουσία Θεάματος .
Ενώ η κοινωνία ζητά αντιπλημμυρικά έργα — η Περιφέρεια προσφέρει φωτογραφίσεις δίπλα στις λάσπες.
Τα χωράφια μένουν άσπαρτα, οι υποδομές ανοχύρωτες…
Και η ευθύνη;
“Διαχέεται” ...
Φταίνε πάντα οι άλλοι …ήτοι … το κράτος, ο καιρός, οι προηγούμενοι.
Η λέξη ‘λογοδοσία’ αγνοείται... !
Η Θεσσαλία, όμως, δεν είναι πεδίο πειραματισμών για καριερίστες !
Ούτε χρειάζεται «διαχειριστές της μιζέριας».
Είναι ο τόπος, που κρίνεται η διατροφική ασφάλεια της χώρας !
Το Τέλος της Ανοχής
Οι πολίτες δεν ζητούν πια παρηγοριά.
Απαιτούν τα ακόλουθα τρία πράγματα:
1. Πραγματικά Έργα (όχι μακέτες και φιέστες).
2. Ουσιαστική Στήριξη (όχι δάνεια-ομηρία).
3. Απόλυτη Λογοδοσία (όχι “κρυφτούλι”).
Η Θεσσαλία δεν αντέχει άλλη μία τετραετία αδράνειας…
Ο χρόνος των ψευδαισθήσεων τελείωσε !
Το δίλημμα είναι ξεκάθαρο πιά !
Ή συλλογική αντίσταση τώρα, ή οριστική βύθιση στο τέλμα της αδιαφορίας …
Ή ενεργοποιούμαστε, ή βουλιάζουμε!
