Ανθεκτικότητας όχι της υποδομής (αυτή κατέρρευσε) , αλλά της ρητορικής
Από τον 'Daniel' στον 'Byron' ...
Kαι από την κανονική γέφυρα στα 30 "κιούγκια"!
Παρακολουθούμε μια θεσμική σκυταλοδρομία όπου όλοι υπόσχονται , όλοι καμαρώνουν και στο τέλος … όλοι 'νίπτουν τας χείρας' τους στο ποτάμι (κυριολεκτικά).
Η προσωρινή λύση βαφτίστηκε έργο.
Το πρόχειρο παρουσιάστηκε ως «παρέμβαση».
Η ασφάλεια αντικαταστάθηκε από άσφαλτο πάνω σε σωλήνες.
Και όταν ήρθε ο 'Byron' αυτός ο αγενής, που δεν διαβάζει δελτία Τύπου έκανε το αυτονόητο ...
"Αποδόμησε" την επικοινωνία με μια νεροποντή.
Δυόμισι χρόνια μετά τον 'Daniel':
χωρίς γέφυρα,
χωρίς πρόσβαση,
αλλά με πλήρη "κυκλοφορία" υποσχέσεων ... (!)
Και κάπου εδώ εμφανίζεται το πραγματικό "έργο" :
Η ικανότητα των κυβερνητικών και περιφερειακών αρχών , να στέκονται πάνω στα ερείπια και να δηλώνουν ότι «ήταν αναμενόμενο»!
Λές και η κατάρρευση αποτελεί φυσικό φαινόμενο , και όχι πολιτική επιλογή!
Το κλείσιμο του κειμένου της 'Λαϊκής Συσπείρωσης' είναι καίριο και δηλητηριώδες , με την καλή έννοια:
«Φανταστείτε και να μην ήταν όλοι αυτοί οι σωτήρες στο πλευρό των πληγέντων!»
Πράγματι.
Διότι με τέτοιους "σωτήρες" οι γέφυρες περισσεύουν ... (!).
