Η Θεσσαλία αναζήτησε ελπίδα — αλλά βρήκε κενό ...!
Αναζήτησε λύτρωση — αλλά βρέθηκε απέναντι σ’ έναν καθηγητή · ο οποίος μπέρδεψε την διακυβέρνηση με πανεπιστημιακή διάλεξη!
Η πολιτική δεν είναι ούτε σεμινάριο , ούτε πτυχιακή εργασία.
Δεν είναι μικρόφωνο μπροστά σε πίνακα , ούτε θεατρική παράσταση ρητορικής αυτάρκειας.
Η Θεσσαλία , πληγωμένη και προδομένη , από τον παλιό μηχανισμό αλαζονείας και αυταρχισμού , γύρεψε το 2023 μια διέξοδο.
Και τότε εμφανίστηκε ο Δημήτρης Κουρέτας — όχι ως καρπός ώριμου σχεδίου, αλλά ως πρόχειρο αποκούμπι μιας κοινωνίας σε κρίση που βούλιαζε μέσα στις πλημμύρες , στη ντροπή της κρατικής απραξίας στο συλλογικό τραύμα των Τεμπών.
Δεν χρειάστηκε καν να αγωνιστεί .
Η οργή κατά του Αγοραστού και η κόπωση , απέναντι σ’ ένα καθεστώς εξουσίας συγκεντρωτικό και αυτάρεσκο , του έστρωσαν τον δρόμο .
Ο Κουρέτας δεν κέρδισε επειδή πρότεινε όραμα · κέρδισε επειδή δεν ήταν ο προηγούμενος.
Και το «δεν είμαι ο άλλος» δεν είναι πολιτική · είναι ελιγμός της στιγμής , ύπουλη παγίδα προσδοκίας ...!
Η Θεσσαλική κοινωνία πίστεψε στο προσωπείο.
Είδε στον πανεπιστημιακό τον σωτήρα της.
Τον φορέα της κάθαρσης!
Την Ελπίδα , πως η ρητορική άνεση θα γίνει θεσμική δύναμη!
Πως η ηθική υπεροχή θα αντικαταστήσει τη θεσμική επάρκεια.
Κι' όμως — δεν υπάρχει τίποτε πιο επικίνδυνο , από το να χαρίζεις την εξουσία σ' εκείνον , που δεν γνωρίζει τί νά τήν κάνει !
Ο Κουρέτας εξακολουθεί να συμπεριφέρεται ... ώς διδάσκων · μόνον που η Περιφέρεια δεν είναι αμφιθέατρο !
Δεν δημιουργεί θεσμούς — "στήνει καθρέφτες".
Δεν ενεργοποιεί δίκτυα — περιστρέφεται γύρω , από τον εαυτό του ...!
Δεν εμπνέει — επιτηρεί .
Δεν μεταρρυθμίζει — μεταμφιέζει την στασιμότητα σε «νέα αρχή» ...!
Κι' όλα αυτά με το ένδυμα της «επιστημονικής σοβαρότητας», που αποδεικνύεται ένα άδειο "κοστούμι", γεμάτο θεωρία ....
Αλλά χωρίς ίχνος πολιτικής πράξης.
Δεν είναι πολιτικός .
Όχι γιατί στερείται νου, ή μόρφωσης — αλλά επειδή του λείπει το ένστικτο της πολιτικής !
Εκείνη η αδιόρατη πυξίδα , που οδηγεί στις συμμαχίες , στις αποφάσεις , που δεν γράφονται μόνον στα χαρτιά · αλλά σφραγίζουν την κοινωνία . Δεν είναι καν διαχειριστής !
Αδυνατεί να οργανώσει να συντονίσει, να εκπληρώσει τα στοιχειώδη ζητήματα μιας διοίκησης .
Η παρουσία του στην Περιφέρεια μοιάζει με ιστορικό ατύχημα — με προϊόν απόγνωσης .
Πανεπιστημιακός εκτός τόπου και χρόνου , που αντί για τομή, αντιγράφει τις χειρότερες πρακτικές του παρελθόντος · προσθέτοντας μόνον μιά επίστρωση «πολιτικής ορθότητας».
Το αποτέλεσμα; Μια εξουσία-κακέκτυπο αυτού, που ορκίστηκε να πολεμήσει !
Διότι , η πολιτική δεν είναι ούτε ύφος, ούτε προθέσεις.
Είναι πράξη, συνέπεια, τόλμη!
Η ικανότητα να μετατρέπεις την Δύναμη του Λαού σε Πραγματική Αλλαγή!
Ο Κουρέτας απέδειξε πως — παρά τις ακαδημαϊκές του περγαμηνές — δεν μιλά την γλώσσα της πολιτικής .
Κι' αυτό δεν τον καθιστά απλώς ακατάλληλο — τον καθιστά επικίνδυνα ανεπαρκή.
Η Θεσσαλία θέλησε αλλαγή — και πήρε σιωπή.
Ζήτησε ρήξη — και εισέπραξε μεταμφιεσμένο συμβιβασμό.
Εξέλεξε από ανάγκη — κυβερνάται από άγνοια.
Καί η άγνοια, στις μέρες της κρίσης, δεν είναι ποτέ ουδέτερη.
Είναι το πιο επικίνδυνο πρόσωπο της ανεπάρκειας!
