Ο Δημ. Κουρέτας τίμησε στο Κιλελέρ τους αγωνιστές του 1910 και του σήμερα.
Διεκδικούμε μια Θεσσαλία ανθεκτική, κοινωνικά συνεκτική και ικανή να θρέψει τις επόμενες γενιές με ασφάλεια.
Ο Περιφερειάρχης επικεφαλής διεκδίκησης για το σύγχρονο «πρόγραμμα επιβίωσης» της Θεσσαλίας.
Ο Περιφερειάρχης ξεκίνησε την ομιλία του κάνοντας αναφορά στις πρόσφατες κινητοποιήσεις: Λίγες εβδομάδες μετά τις τελευταίες κινητοποιήσεις των αγροτών
μας στα μπλόκα όλης της χώρας και 116 χρόνια από την ιστορική εξέγερση του Κιλελέρ, βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να τιμήσουμε τους αγώνες των θεσσαλών
αγροτών για κοινωνική δικαιοσύνη και το δικαίωμα στη γη. Το πνεύμα της εποχής εκείνης και η θυσία των κολίγων δεν χάθηκαν. Παραμένουν ζωντανά και τα είδαμε
πρόσφατα, όταν το τρακτέρ και η αγωνιστικότητα έγιναν ξανά το σύμβολο της αξιοπρέπειας και της διεκδίκησης. Το αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη παραμένει
επίκαιρο και παίρνει μια νέα, κατεπείγουσα μορφή. Η γη που κερδήθηκε με αγώνες, κινδυνεύει σήμερα τόσο από τις διαχρονικές αβελτηρίες της πολιτείας, όσο και από τα διαδοχικά φαινόμενα πλημμυρών και ξηρασίας που επιτείνει η κλιματική κρίση.
Η Θεσσαλία βιώνει ήδη τις επιπτώσεις ενός σύνθετου προβλήματος, που από υδατικό εξελίσσεται σε περιβαλλοντικό – οικολογικό – κοινωνικό.
Από την «μάχη με το νερό» , στην «μάχη για το νερό».
[...] Ο Δημ. Κουρέτας ανέφερε πως «σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι επιτακτική η ανάγκη για συσπείρωση και ομογενοποίηση των διεκδικήσεων μας. Όλοι οι φορείς της Θεσσαλίας - Αυτοδιοίκηση, Επιμελητήρια και Αγροτικοί Σύλλογοι - οφείλουμε να μιλήσουμε με μία φωνή. Το υδατικό και περιβαλλοντικό πρόβλημα είναι κοινό και η λύση του απαιτεί κεντρικό, εθνικό σχεδιασμό. Όπως τότε οι πρόγονοί μας ενώθηκαν παραμερίζοντας τον φόβο, έτσι και σήμερα οφείλουμε να διεκδικήσουμε
με μια φωνή: Θωράκιση της παραγωγής με σύγχρονες υποδομές. Στρατηγικό σχεδιασμό για το νερό, ώστε η Θεσσαλία να μπορεί να παραμείνει ένας παραγωγικός
κάμπος. Σεβασμό στους ανθρώπους της υπαίθρου που παραμένουν στις επάλξεις κάτω από αντίξοες συνθήκες και διεκδικούν το δικαίωμα να συνεχίσουν να
καλλιεργούν τη γη που κέρδισαν με το αίμα τους οι πρόγονοί τους.» [...]
Υπάρχουν πολιτικοί , οίτινες απλώς καταθέτουν στεφάνι, στο Μνημείο τού Κιλελέρ ...
Υπάρχουν και πολιτικοί οίτινες – καταθέτοντας στεφάνι – ανακηρύσσουν τον εαυτό τους, περίπου σε επικεφαλής νέου αγροτικού απελευθερωτικού αγώνα ... (!)
{Οι αγροτοπατέρες τρόπον τινά ...}
Η δεύτερη κατηγορία, είναι σαφώς η πιό φιλόδοξη ...
Σύμφωνα με το δελτίο τύπου, δεν τιμήθηκαν απλώς οι αγωνιστές του 1910, αλλά συνδέθηκαν ευθέως με το σήμερα · με τα μπλόκα, με την κλιματική κρίση, την ερημοποίηση, με τα φράγματα, τον Αχελώο, τον Πηνειό ...
... Και τελικά — με ένα νέο «πρόγραμμα επιβίωσης», του οποίου – όπως δηλώθηκε – θα τεθεί επικεφαλής ο Περιφερειάρχης!
Από το Κιλελέρ του 1910 — στο 'σχέδιο επιβίωσης' του 2026 · με έναν φυσικό ηγέτη, στην μέση της ιστορίας.
Η πολιτική σημειολογία, δεν θα μπορούσε να είναι πιό προσεκτικά σκηνοθετημένη.
Η ιστορία όμως έχει μία ιδιαιτερότητα · ότι τότε οι αγρότες του Κιλελέρ εξεγέρθηκαν, επειδή δεν άντεχαν άλλο υποσχέσεις, καθυστερήσεις και εξουσίες, που αποφάσιζαν χωρίς αυτούς.
Γι’ αυτό ίσως θα είχε ενδιαφέρον — εκτός άπ' τους συμβολισμούς — να προχωρούν και τα έργα ... (!)
Διότι η Θεσσαλία δεν κινδυνεύει από έλλειψη ομιλιών, αλλά από έλλειψη υποδομών.
Η φράση «ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ – ΕΝΑ ΠΛΑΝΟ» είναι πράγματι εντυπωσιακή.
Το πρόβλημα είναι, ότι η Θεσσαλία ακούει για σχέδια, πλάνα, 'master plan', στρατηγικές και οράματα εδώ και δεκαετίες.
Αυτό που λείπει, δεν είναι τα συνθήματα — αλλά οι μπουλντόζες , ίνα εκκινήσουν οι κατασκευές των φραγμάτων , των γεφυρών και των δρόμων.
Άν κάτι μας διδάσκει το Κιλελέρ τελικά — είναι ότι χρειαζόμαστε υπεύθυνους επικεφαλής ηγέτες · οίτινες με συνέπεια θα υλοποιούν τις δεσμεύσεις τους !
Καί ότι οι κοινωνίες προχωρούν — όταν τα έργα γίνονται πράξη !
Και όχι — όταν οι λόγοι γίνονται δελτία τύπου ... (!)
Κι' αυτό είναι ένα μάθημα ιστορίας , που παραμένει διαχρονικά επίκαιρο.
