Στα αποκαΐδια του εργοστασίου ‘ΒΙΟΛΑΝΤΑ’ , ανάμεσα σε σίδερα, στάχτες και πέντε χαμένες ζωές περιφέρεται και η πολιτική υποκρισία. Αυτή που πάντα εμφανίζεται … μετά την τραγωδία …
Ποτέ πριν!
Το Υπουργείο Ανάπτυξης με αξιοθαύμαστη ταχύτητα έσπευσε να μας ενημερώσει:
«Δεν φταίμε εμείς».
Υπεύθυνη για την αδειοδότηση λέει είναι η Περιφέρεια Θεσσαλίας. Και πιο συγκεκριμένα, η αρμόδια Διεύθυνση της Π.Ε. Τρικάλων.
Όνομα και πράγμα.
Καμία παρεξήγηση.
Και κάπου εδώ εμφανίζεται ο θεσμός-θαύμα η «γνωστοποίηση»!
Ένα διοικητικό τέχνασμα , όπου το εργοστάσιο πρώτα λειτουργεί και μετά ελέγχεται.
Δηλαδή πρώτα παράγουμε, μετά μας ελέγχουν και μετά ‒ άν χρειαστεί ‒ θρηνούμε!
Οι έλεγχοι;
Θεωρητικά υπήρχαν.
Πρακτικά;
Εκ των υστέρων...
Όπως πάντα!
Περιφέρεια, Πυροσβεστική, Περιβάλλον, Επιθεώρηση Εργασίας
όλοι … «κατά περίπτωση».
Και η περίπτωση, δυστυχώς, ήρθε με έκρηξη ... (!)
Ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας , κ. Δημήτριος Κουρέτας , βρέθηκε στα συντρίμμια.
Καλώς.
Αλλά πλέον δεν αρκεί η παρουσία του (!) … για φωτογραφίες συμπόνιας.
Οφείλει απαντήσεις:
- Πότε έγιναν οι έλεγχοι;
- Τι διαπιστώθηκε;
- Τι διορθώθηκε;
- Και, κυρίως, τί ΔΕΝ έγινε;
Διότι, όταν συλλαμβάνεται ο ιδιοκτήτης για ανθρωποκτονία, από αμέλεια, πρόκληση έκρηξης και εμπρησμό η πολιτεία δεν μπορεί να κρύβεται πίσω, από άρθρα νόμων και διοικητικές διατυπώσεις.
Η ευθύνη δεν είναι μόνον ποινική.
Είναι θεσμική, πολιτική και ηθική.
Και όσο κάποιοι εξακολουθούν να βαφτίζουν την αδράνεια «διαδικασία» και την απουσία ελέγχων «αρμοδιότητα άλλου» ,
τόσο θα μαθαίνουμε τί έφταιξε … αλλά μόνον μετά τις κηδείες!
Η ‘ΒΙΟΛΑΝΤΑ’ , δεν ήταν απλώς ένα εργοστάσιο.
Ήταν μία σύγκρουση ανάμεσα στην διοικητική χαλαρότητα και στην ανθρώπινη ζωή!
Και αυτήν την φορά, το άλλοθι … κάηκε μαζί με το κτίριο…(!).
