Κέρδος από δυνητικό ρίσκο έως και 4 δισ. ευρώ αποκομίζει το ελληνικό Δημόσιο με βάση την απόφαση που έλαβε χθες αγγλικό δικαστήριο. Η στρατηγική που οδήγησε στο συγκεκριμένο αποτέλεσμα δείχνει να οφείλεται σε μελετημένες κινήσεις που έκαναν συγκεκριμένοι υπάλληλοι του ΟΔΔΗΧ, οι οποίοι χειρίστηκαν την υπόθεση αυτή, η οποία ξεκίνησε από πέρυσι τον Μάιο.
Γιατί είναι όμως τόσο σημαντική η απόφαση αυτή, η οποία σχετίζεται με τα αποκαλούμενα και ως GDP Warrants; Πρόκειται για τα warrants με ρήτρα ΑΕΠ, τα οποία διατέθηκαν σε όσους δέχθηκαν τα «κουρεμένα» ομόλογα του PSI, ύψους 62,9 δισ. ευρώ το 2012. Ούτε λίγο ούτε πολύ, αυτή η συμφωνία έδινε τη δυνατότητα στους κατόχους τους να κερδίζουν έως και 1% τον χρόνο παραπάνω από τα «κουρεμένα» ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, από τη στιγμή που ο ρυθμός ανάπτυξης ξεπερνούσε το 2% και το ύψος του ΑΕΠ σε τρέχουσες τιμές θα βρισκόταν πάνω τα προ κρίσης επίπεδα.
Το κέρδος για το δημόσιο χρέος
Αυτή τη στιγμή, ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας είναι πάνω από 2% από το 2021, ενώ και το ΑΕΠ αναμένεται να βρεθεί πάνω από τα 267 δισ. ευρώ μέχρι και το 2027. Τι θα συνέβαινε λοιπόν εάν το ελληνικό Δημόσιο δεν ενεργοποιούνταν; Η ενεργοποίηση των warrants θα σήμαινε την πληρωμή επιπλέον τόκων ύψους τουλάχιστον 375 εκατ. ευρώ τον χρόνο για τα «κουρεμένα» ομόλογα, τα οποία θα λήγουν σταδιακά έως το 2042. Όπως λένε οι καλά γνωρίζοντες, το δυνητικό ρίσκο θα άγγιζε τα 3-4 δισ. ευρώ μέχρι το 2042.
Με την άσκηση του δικαιώματος επαναγοράς το κόστος για την Ελλάδα περιορίστηκε στα 156 εκατομμύρια ευρώ. Για αυτό και η απόφαση του ελληνικού δημοσίου εκτελέστηκε στις 14 Μαΐου του 2025, καθώς η Ελλάδα πήρε τους τίτλους και έδωσε τα αντίστοιχα χρήματα, προκειμένου να μειώσει το πραναφερθέν κόστος, το οποίο θα έβρισκε μπροστά της το 2027.
Το εξώδικο και η αρχή της ιστορίας
Λίγο πριν εκτελεστεί η συγκεκριμένη απόφαση και συγκεκριμένα κατά τον Απρίλιο του 2025, ο ΟΔΔΗΧ δέχθηκε ένα εξώδικο, από ένα γραφείο που ισχυριζόταν ότι διαχειριζόταν τα δικαιώματα κάποιων hedge funds, τα οποία διαμαρτύρονταν για το χαμηλό τίμημα με το οποίο το Ελληνικό Δημόσιο δήλωνε ότι θα προχωρούσε στην ανταλλαγή αυτών των δικαιωμάτων.
Η Ελλάδα ενημέρωσε τους επενδυτές ότι ήθελε να επαναγοράσει όλα τα ανεξόφλητα warrants που συνδέονται με το ελληνικό ΑΕΠ και λήγουν το 2042 σε τιμή αγοράς 25,2 σεντς του ευρώ.
Η απάντηση
Σε σημείωμά του ελληνικού Δημοσίου στις 7 Μαΐου του 2025, ανέφερε επίσης ότι θα ζητούσε να αποφανθεί το αγγλικό δικαστήριο σχετικά με τη νομική εγκυρότητα, αλλά και ότι η τιμή αγοράς είχε υπολογιστεί σωστά.
Επί της ουσίας, το ελληνικό δημόσιο κατέθεσε αγωγή κατά της Wilmington Trust, η οποία λειτουργεί ως διαχειριστής θεματοφύλακας (trustee) των warrants. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg, μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι VR Capital, Wellington Management, Pharo Management, Gemsstock Limited και Karrick Limited.
Πηγές του ΟΤ σημείωναν πως η συγκεκριμένη ομάδα αξίωνε μια τιμή κοντά στα 34 σεντς (και όχι 25,2 που υπολόγισε το Δημόσιο), κάτι το οποίο θα συνιστούσε μια διαφορά, η οποία άγγιζε τα 50 εκατ. ευρώ.
Η συνέχεια δόθηκε επί αγγλικού εδάφους και σε αγγλικό δικαστήριο, το οποίο αποφάσισε χθες υπέρ της Ελλάδος, απαντώντας στην προσφυγή των funds, καταθέτοντας στο Ανώτατο Δικαστήριο του Λονδίνου αίτημα για επιβεβαίωση ότι η εξάσκηση του δικαιώματος αγοράς των τίτλων και ο υπολογισμός της προσφερόμενης τιμής είναι νόμιμα και δεσμευτικά.
Την ίδια στιγμή, η προαναφερόμενη ομάδα επενδυτών αμφισβήτησε ότι η Ελλάδα είχε ασκήσει το δικαίωμα αυτό, με τον σωστό υπολογισμό της τιμής.
Όμως, ο δικαστής Robert Bright τάχθηκε υπέρ της Ελλάδας, σε μία απόφαση που θα μπορούσε να αμφισβητηθεί στο στάδιο της έφεσης.
Σύμφωνα με πηγές του ΟΤ, οι εκπρόσωποι των funds έχουν τη δυνατότητα να ασκήσουν «έφεση» εντός 21 ημερών στον ίδιο όμως δικαστή. Εναλλακτικά, έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν στο αγγλικό ανώτατο δικαστήριο (supreme court) εντός μιας πενταετίας.
Πηγή: Οικονομικός Ταχυδρόμος
