Πολύ πιο σύνθετη από την εικόνα νίκης που θα ήθελε να παρουσιάσει η κυβέρνηση του Ισραήλ βλέπει την κατάσταση στον Λίβανο ο Γιάκοβ Κατζ. Η άποψή του έχει ιδιαίτερη βαρύτητα: είναι μία από τις πλέον γνωστές και σεβαστές φωνές στο Ισραήλ σε ζητήματα ασφάλειας, άμυνας, αλλά και Ιράν· πρώην στρατιωτικός συντάκτης και αρχισυντάκτης της «Jerusalem Post», συγγραφέας βιβλίων για τη στρατιωτική τεχνολογία του Ισραήλ, τον μυστικό πόλεμο με το Ιράν, αλλά και – εσχάτως – τις αποτυχίες της 7ης Οκτωβρίου, ο Κατζ υπήρξε – μεταξύ άλλων – και σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού Ναφτάλι Μπένετ.
Η ανάγνωσή του είναι σκληρά ειλικρινής. Η Χεζμπολάχ έχει δεχθεί βαριά πλήγματα, έχει χάσει ηγετικά στελέχη, υποδομές, αλλά και χιλιάδες τρομοκράτες. Ομως, κατά τον ίδιο, το κρίσιμο δεν είναι μόνο τι έχασε. Είναι ότι παραμένει εκεί, συνεχίζει να πλήττει το Ισραήλ και εξακολουθεί, όπως χαρακτηριστικά λέει, να μπορεί να σκοτώνει ισραηλινούς στρατιώτες. Χτενισμένο με διόρθωση στίξης και ροής, χωρίς ουσιαστικές αλλαγές:
Αργησε το Ισραήλ
Κομβικό σημείο είναι τα fiber-optic FPV drones, τα οποία η Χεζμπολάχ χρησιμοποιεί με αυξανόμενη αποτελεσματικότητα. «Ενα πολύ τακτικό όπλο έχει στρατηγικές συνέπειες», σημειώνει και, στο ερώτημα τι είναι αυτό που το καθιστά τέτοιο, απαντά: κάθε νεκρός στρατιώτης στο πεδίο δεν επηρεάζει μόνο την πορεία των επιχειρήσεων, αλλά και την ισραηλινή κοινωνία, η οποία αρχίζει να αναρωτιέται γιατί ο IDF βρίσκεται ακόμη μέσα στον Λίβανο και ποιο είναι το πραγματικό κέρδος.
Τα drones αυτά, εξηγεί, πετούν χαμηλά, έχουν σχεδόν μηδενικό αποτύπωμα στο ραντάρ και, επειδή συνδέονται με τον χειριστή μέσω καλωδίου οπτικής ίνας, δεν εξουδετερώνονται εύκολα με ηλεκτρονικό πόλεμο. Το Ισραήλ δοκιμάζει λύσεις, από δίχτυα και συρματοπλέγματα μέχρι Smart Shooter και όπλα με σκάγια. Εδώ, ο ειδικός σε θέματα άμυνας είναι επικριτικά αυστηρός: το Ισραήλ «άργησε» να αντιληφθεί το μέγεθος της απειλής, τονίζει, παρότι ο πόλεμος στην Ουκρανία είχε ήδη δείξει τι μπορούν να κάνουν τα FPV drones στο σύγχρονο πεδίο.
Επιφυλακτικός είναι για το κεφάλαιο του Κάστρου Μποφόρ. Η επιστροφή του IDF στο εμβληματικό αυτό σημείο του Νότιου Λιβάνου έχει, λέει, τακτική σημασία: δίνει ορατότητα από ύψος και έλεγχο περιοχών από όπου η Χεζμπολάχ μπορεί να εκτοξεύει ρουκέτες ή drones. Αλλά δεν είναι νίκη. Συν τοις άλλοις, το Μποφόρ κουβαλά και τη μνήμη του προηγούμενου ισραηλινού εγκλωβισμού – και μάλιστα για πολλά χρόνια – στον Λίβανο.
Περιορισμός κινήσεων
Το πιο ανησυχητικό, κατά τον Κατζ, είναι ότι η Χεζμπολάχ μπορεί να έχει πετύχει κάτι πολιτικά σημαντικό: να επιβιώσει. «Εχει πληγεί, έχει υποβαθμιστεί, αλλά είναι ακόμη εκεί και θα ξαναχτιστεί», θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι ο πυρήνας της ανησυχίας του. Η σύνδεση με το Ιράν, προσθέτει, είναι νίκη και για τη Χεζμπολάχ και για την Τεχεράνη. Το Ιράν κατάλαβε ότι η Ουάσιγκτον θέλει συμφωνία και χρησιμοποίησε το λιβανικό μέτωπο για να περιορίσει την ισραηλινή ελευθερία δράσης.
Εδώ βρίσκεται, κατά τον έμπειρο αναλυτή και ειδικό σε θέματα άμυνας, η μεγάλη στρατηγική αλλαγή. Μετά την εκεχειρία του Νοεμβρίου 2024, το Ισραήλ είχε αποκτήσει αποτροπή και επιχειρησιακή ελευθερία. Μπορούσε να πλήττει τη Χεζμπολάχ χωρίς άμεση απάντηση. Τώρα, μετά τον πόλεμο με το Ιράν και την αμερικανική επιθυμία για διπλωματική διευθέτηση, αυτή η ελευθερία περιορίστηκε. «Αν το Ισραήλ θέλει να επιτεθεί στον Λίβανο, πρέπει πρώτα να πάρει άδεια από τις ΗΠΑ», λέει με νόημα.
Λύση; Ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι δεν βλέπει καμία εύκολη. Η λιβανική κυβέρνηση υπάρχει, άρα ο Λίβανος δεν είναι Γάζα. Ομως, όπως υποδεικνύει, κανείς δεν πιέζει αρκετά τη Βηρυτό να αναλάβει την ευθύνη. Ο λιβανικός στρατός δεν έχει αποδείξει ότι μπορεί να αφοπλίσει τη Χεζμπολάχ, οι Λιβανέζοι δεν θέλουν νέο εμφύλιο, το Ισραήλ δεν θέλει να καταλάβει όλο τον Λίβανο και οι Αμερικανοί ή οι Γάλλοι δεν πρόκειται να στείλουν στρατεύματα κατά της Χεζμπολάχ.
Εντός και εκτός
Οσο για το εσωτερικό μέτωπο, βλέπει αβεβαιότητα και στο αντι-Νετανιάχου στρατόπεδο. Η συμμαχία Μπένετ – Λαπίντ, υπενθυμίζει, στόχευε να παρουσιάσει τον Μπένετ ως τον φυσικό αντίπαλο του Νετανιάχου. Μέχρι στιγμής, όμως, συμπληρώνει ο πρώην σύμβουλος του πρωθυπουργού Μπένετ σε θέματα άμυνας, ο Γκάντι Αϊζενκοτ ανεβαίνει στις δημοσκοπήσεις και μπορεί να εμφανιστεί ως ο πραγματικός αρχηγός του μεγαλύτερου κόμματος του μπλοκ.
Το συμπέρασμά του είναι ψύχραιμο, χωρίς αυτό να παραπέμπει σε κάτι θετικό: ο πόλεμος στον Λίβανο δεν έχει τελειώσει, η Χεζμπολάχ δεν έχει ηττηθεί και το Ισραήλ βρίσκεται μπροστά σε μια πραγματικότητα όπου το τακτικό πρόβλημα των drones, η ιρανική στρατηγική και η αμερικανική πίεση συναντώνται στο ίδιο πεδίο.
Πηγή: tanea.gr
