Με το βλέμμα στραμμένο στην Κίνα, ο Ντόναλντ Τραμπ προωθεί εκτίναξη των αμυντικών δαπανών στις ΗΠΑ, εν μέσω λαϊκής δυσαρέσκειας από τον πόλεμο στο Ιράν και διχασμού στο Κογκρέσο Κατά τον Ντόναλντ Τραμπ, δουλειά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ είναι να διεξάγει
Με το βλέμμα στραμμένο στην Κίνα, ο Ντόναλντ Τραμπ προωθεί εκτίναξη των αμυντικών δαπανών στις ΗΠΑ, εν μέσω λαϊκής δυσαρέσκειας από τον πόλεμο στο Ιράν και διχασμού στο Κογκρέσο
Κατά τον Ντόναλντ Τραμπ, δουλειά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ είναι να διεξάγει πολέμους και να προστατεύει τη χώρα.
Τούτων λεχθέντων, δεν είναι δυνατόν να φροντίζει για το Medicare, την κοινωνική ασφάλιση για τους άνω των 65 ετών και νεότερα άτομα με συγκεκριμένες αναπηρίες ή παθήσεις, ούτε για το Medicaid, ήτοι την περίθαλψη των απόρων, τους παιδικούς σταθμούς και παρεμφερή κοινωνικά προγράμματα, σύμφωνα με τον πρόεδρο της μεγαλύτερης οικονομίας στον πλανήτη.
Το βάρος της κοινωνικής πρόνοιας, υποστήριξε σε κλειστό πασχαλιάτικο δείπνο στον Λευκό Οίκο, θα πρέπει να αποκεντρωθεί.
Έχουμε 50 πολιτείες, είπε ο Τραμπ. Θα πρέπει να πληρώσουν.
Πρέπει να αυξήσουν τους φόρους τους, συμπλήρωσε, κι εμείς θα μπορούσαμε σε αντιστάθμισμα να μειώσουμε λίγο τους δικούς μας
Αλλά η προτεραιότητα είναι αλλού.
Βασικός στόχος στην εποχή Τραμπ 2.0 καθίσταται η χρηματοδότηση των πολεμικών δυνατοτήτων.
Αντικατοπτρίζεται ξεκάθαρα στην πρόταση του Λευκού Οίκου για τον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2027, το οποίο αρχίζει τον προσεχή Οκτώβριο.
Λίγο πριν από τις κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές, τουτέστιν
Προβλέπει αύξηση κατά 44% των αμυντικών δαπανών σε ετήσια βάση, στα 1,5 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Ως συνολικό ποσό, πρόκειται για τον υψηλότερο αμυντικό προϋπολογισμό των ΗΠΑ από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αποτελούσε αίτημα του Τραμπ ακόμη και πριν από τον πόλεμο με το Ιράν.
Θα μας επιτρέψει να δημιουργήσουμε τον Στρατό των Ονείρων που δικαιούμαστε εδώ και καιρό και, το πιο σημαντικό, έναν που θα διασφαλίσει την ΑΣΦΑΛΕΙΑ μας, ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο εχθρός, είχε γράψει στο Truth Social στις 7 Ιανουαρίου.
Τα προεδρικά σχέδια συμπεριλαμβάνουν αύξηση 77% στις επενδύσεις για τον μετασχηματισμό της αμυντικής βιομηχανικής βάσης, με ενσωμάτωση προηγμένων τεχνολογιών.
Αφορούν επίσης χρηματοδότηση για τη δημιουργία του συστήματος αντιπυραυλικής άμυνας Χρυσός Θόλος, την ενίσχυση της ναυπηγικής βιομηχανίας, τον εκσυγχρονισμό του πυρηνικού οπλοστασίου και την αναπλήρωση των αποθεμάτων πυρομαχικών, που μειώθηκαν δραστικά λόγω του πολέμου στο Ιράν.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σε περσινή επίσκεψή του στο Φορτ Μπραγκ, από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ, στη Βόρεια Καρολίνα (REUTERS/Evelyn Hockstein/File Photo)
Ας φάνε παντεσπάνι
Για να πετύχει αυτούς τους στόχους, μαζί με τις έτερες προτεραιότητες για την ασφάλεια των συνόρων και την ενίσχυση των δυνάμεων επιβολής του νόμου, ο πρόεδρος Τραμπ βάζει πρόθυμα μαχαίρι στο κράτος πρόνοιας και σε τομείς που δεν επηρεάζουν το υπουργείο Πολέμου, όπως έχει μετονομάσει το υπουργείο Άμυνας.
Ζητά οριζόντιες περικοπές 10% (73 δισ. δολ.) για μη αμυντικά προγράμματα -εξ αυτών πολλά κοινωνικά, εκπαιδευτικά και ιατρικά- με μετάθεση ορισμένων ευθυνών στις πολιτειακές και τοπικές κυβερνήσεις.
Ακριβώς όπως είπε δηλαδή στους παρισταμένους στο ιδιωτικό δείπνο, στο οποίο παραπονέθηκε για το ότι θα μπορούσα να κάνω πολύ περισσότερα αν ήμουν βασιλιάς
Κοντολογίς, ανάμεσα στα όπλα ή στο ψωμί -τις αμυντικές δαπάνες ή την ευημερία των πολιτών- ο Τραμπ επιλέγει αναφανδόν το πρώτο.
Μόνο το άμεσο κόστος του πολέμου στο Ιράν υπολογίζεται κατά μέσο όρο στο ένα δισεκατομμύριο δολάρια την ημέρα, χωρίς να υπολογίζονται οι επιπτώσεις του στο κόστος ζωής για τον μέσο Αμερικανό και στην εθνική οικονομία.
Μοιραία, η πρόταση Τραμπ για τον νέο προϋπολογισμό έχει δημιουργήσει ένα εκρηκτικό σκηνικό στην πολιτική σκηνή των ΗΠΑ.
Έχει εξοργίσει έτι περαιτέρω τους Δημοκρατικούς και έχει σημάνει συναγερμό στους Ρεπουμπλικανούς, που δίνουν μια ανηφορική μάχη για να διατηρήσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.
Οι ψηφοφόροι είναι απίθανο να ανταμείψουν ένα κόμμα που βάζει μαχαίρι στο κράτος πρόνοιας για να χρηματοδοτηθεί ο Στρατός των Ονείρων ενός ήδη αντιδημοφιλούς προέδρου.
Στην πράξη, οι περικοπές θα μειώσουν κι άλλο το βιοτικό επίπεδο της εργατικής τάξης και των οικονομικά ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.
Θα χάσουν την πρόσβαση σε κοινωνικές υπηρεσίες, επιδοτήσεις στέγασης και προγράμματα κατά της φτώχειας.
Πολλοί εξ αυτών στήριξαν στις προηγούμενες κάλπες τον Τραμπ και τους Ρεπουμπλικανούς, και δη σε κρίσιμες αμφίρροπες πολιτείες.
Είναι αμφίβολο εάν θα το πράξουν ξανά σε επτά μήνες.
Ο Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στον Λευκό Οίκο, στις 6 Απριλίου (REUTERS/Evan Vucci)
Η μπάλα στην εξέδρα
Επί της ουσίας, η μετατόπιση της ευθύνης χρηματοδότησης μη αμυντικών προγραμμάτων από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση μετατρέπει την εσωτερική πολιτική των ΗΠΑ σε ένα πεδίο μάχης 50 διαφορετικών ταχυτήτων, όπου η πρόσβαση σε κοινωνικά προγράμματα θα εξαρτάται πλέον από το πού ζει κανείς και πόσο αντέχουν οι προϋπολογισμοί της κάθε πολιτείας.
Ρεπουμπλικανοί που είναι υποψήφιοι για εκλογή ή επανεκλογή στη Βουλή των Αντιπροσώπων και στη Γερουσία, αλλά και κυβερνήτες, έχουν έρθει σε εξαιρετικά δύσκολη θέση από τα προεδρικά σχέδια.
Διχάζονται μεταξύ της πίστης στο κόμμα και στην οικονομική επιβίωση των πολιτειών τους.
Θα πρέπει να βρουν δισεκατομμύρια δολάρια που σήμερα δεν διαθέτουν.
Η μόνη διέξοδος που τους προτείνει ο Τραμπ μπροστά στον κίνδυνο τεράστιων ελλειμμάτων στους πολιτειακούς προϋπολογισμούς είναι η αύξηση των φόρων για να καλύψουν το κενό από την προτεινόμενη περικοπή της ομοσπονδιακής χρηματοδότησης.
Κάτι τέτοιο, ωστόσο, θεωρείται πολιτικά τοξικό για τους Ρεπουμπλικανούς πολιτικούς, που έχουν χτίσει την εκλογική βάση τους στην υπόσχεση για χαμηλή φορολογία.
Αυτό, δε, την ώρα που οι ομοσπονδιακές φοροαπαλλαγές του Τραμπ μειώνουν αυτόματα τα έσοδα πολλών πολιτειών, που συνδέουν τον φορολογικό τους κώδικα με αυτόν της κεντρικής κυβέρνησης, κάνοντας δύσκολη τη συγκέντρωση επιπλέον εσόδων.
Σε κάθε περίπτωση, στην έγκριση του νέου προϋπολογισμού τον τελευταίο λόγο έχει το αμερικανό Κογκρέσο.
Οι Δημοκρατικοί κατηγορούν την κυβέρνηση Τραμπ ότι προτεραιοποιεί τον πόλεμο έναντι των Αμερικανών πολιτών, στήνοντας παράλληλα προεκλογικές παγίδες.
Στις τάξεις των Ρεπουμπλικανών, η διχόνοια περισσεύει.
Τα γεράκια υποστηρίζουν την εκτόξευση των αμυντικών δαπανών για την αντιμετώπιση παγκόσμιων απειλών.
Τονίζουν ότι, σε σχέση με το ΑΕΠ, αντιστοιχούν στο 5% -τον στόχο που επέβαλε ο Τραμπ στο ΝΑΤΟ, το οποίο τώρα απαξιώνει.
Οι πιο μετριοπαθείς εκφράζουν ανησυχία για τις περικοπές στις εγχώριες δαπάνες.
Πληρώνοντας τον λογαριασμό του Τραμπ
Αναλυτές προειδοποιούν ότι, αν δεν υπάρξει συμφωνία στο Κογκρέσο μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να οδεύσουν στις ενδιάμεσες εκλογές με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση υπό χρηματοδοτικό λουκέτο.
Τα έσοδά της είναι ήδη μειωμένα.
Αφενός λόγω του One Big Beautiful Bill, του τραμπικού νόμου που περιλαμβάνει μειώσεις φόρων συνολικού ύψους 4,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων για την επόμενη δεκαετία.
Αφετέρου μετά την πρόσφατη ακύρωση μεγάλου μέρους της δασμολογικής πολιτικής του προέδρου Τραμπ από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ.
Εάν, δε, οι Δημοκρατικοί πάρουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων, πολλώ μάλλον και της Γερουσίας τον προσεχή Νοέμβριο, οι αξιώσεις Τραμπ για κολοσσιαίες αμυντικές δαπάνες αναμένεται να προσκρούσουν σε τοίχο.
Στην καλύτερη των περιπτώσεων, θα εξισορροπηθούν με τις δαπάνες για μη αμυντικά προγράμματα, με φόντο μια Κίνα που ενισχύει με εντατικούς ρυθμούς το οπλοστάσιό της.
Συνολικά, η ατζέντα του Τραμπ θα μπει στον πάγο, σε περίπτωση που οι Ρεπουμπλικανοί χάσουν τον έλεγχο του Κογκρέσου και στο δεύτερο μισό της θητείας του ο Αμερικανός πρόεδρος μετατραπεί σε αυτό που στις ΗΠΑ αποκαλούν πολιτικά κουτσή πάπια.
Θεωρείται εξαιρετικά πιθανό ενδεχόμενο, μετά και τον διχασμό του κινήματος MAGA για τον πόλεμο στο Ιράν και τον χειρισμό των αρχείων Έπσταϊν.
Πηγή: in.gr
