Το πρόβλημα δεν έχει ξεπεραστεί για την κυβέρνηση εδώ και 24 μήνες – τόσο παλεύει να αντιστρέψει τη φθορά, η οποία συγκρατεί το ανώτατο όριο των γαλάζιων ποσοστών μέχρι (λίγο πάνω από) τη ζώνη επίδοσης των ευρωεκλογών.
Από την τελευταία πύρρειο νίκη της ΝΔ μέχρι σήμερα, η δημοσκοπική χασούρα έρχεται απότομα και είναι επίπονη και τα κέρδη φαντάζουν αργόσυρτα και περιορισμένα. Στο φετινό καλοκαίρι, το τελευταίο πριν από την εθνική αναμέτρηση είτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιλέξει προσφυγή σε εκλογές τον Σεπτέμβριο (σενάριο για το οποίο προετοιμάζονται οι πολιτικές δυνάμεις) είτε εξαντλήσει την τετραετία με κάλπες το 2027 (σύμφωνα με τις διακηρύξεις του), το Μαξίμου διαβάζει στις κυλιόμενες μετρήσεις μια ανοδική τάση.
Σε αυτήν, όπως εκτιμά κυβερνητικός αξιωματούχος με γνώση των ευρημάτων, παίζει ρόλο και η διεθνής ατζέντα – παραδοσιακά όπως εξηγεί, λειτουργούν υπέρ της ΝΔ οι περίοδοι που είναι ψηλά στην επικαιρότητα θέματα άμυνας, εξωτερικής πολιτικής κ.ο.κ. Πάντως οι ψυχραιμότερες φωνές εντός της κυβέρνησης δεν βιάζονται να χαμογελάσουν.
Περιμένουν από την επόμενη εβδομάδα το τελικό κύμα δημοσκοπήσεων, πριν από την αυγουστιάτικη παύση, και κυρίως τις μετρήσεις στο τέλος του καλοκαιριού για να κρίνουν το κατά πόσο αυτά που αναλύουν προσώρας είναι συγκυριακά. Επί της ουσίας υπάρχει παραδοχή ότι ο αγώνας συσπείρωσης της ΝΔ είναι μετ’ εμποδίων με υπαρκτό τον φόβο για οποιοδήποτε στραβοπάτημα.
Η παράμετρος των αναποφάσιστων
Μυστικές και φανερές έρευνες συμφωνούν στα περισσότερα: η ΝΔ είναι πρώτη, η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα είναι διακριτά δεύτερο κόμμα και αυτό δείχνει να έχει ενεργοποιήσει (άλλοτε) αντιΣΥΡΙΖΑ αντανακλαστικά, τα οποία βοηθούν στην εν εξελίξει νεοδημοκρατική επιχείρηση επαναπατρισμού παραδοσιακών συντηρητικών ψηφοφόρων αλλά κυρίως κεντρογενών ακροατηρίων του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου ΝΔ – ΠΑΣΟΚ.
Και ενώ, ο «αντισυστημισμός» (το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού) φαίνεται πως τελικά τραβάει απευθείας και από τη ΝΔ, παρότι πολλοί κυβερνητικοί δεν το πίστευαν αρχικά, η δεξαμενή των αναποφάσιστων εξακολουθεί να έχει πολύ γαλάζιο, που σημαίνει ότι ο Μητσοτάκης δεν τους έχασε οριστικά. Οι αναποφάσιστοι, σύμφωνα με τα ευρήματα που φτάνουν στην κυβερνητική έδρα, παραμένουν σταθερά σε διψήφιο ποσοστό, αποτελώντας την κρισιμότερη παράμετρο καθορισμού των εκλογικών συσχετισμών.
Αυτή τη στιγμή, η ΝΔ κρατά καθαρό προβάδισμα στους κεντρώους, έναντι του ΠΑΣΟΚ (που έχασε το μομέντουμ που είχε δημιουργήσει προ μηνών, κυρίως με τις εξελίξεις στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ), και καταγράφει ποσοστό πάνω από εκείνο της ευρωκάλπης (από 21,5%) ενώ ενισχύεται αντίστοιχα και στους κεντροδεξιούς.
Πρώτα παροχές, μετά διλήμματα
Ο Μητσοτάκης επιχειρεί να διατηρήσει το σημερινό, νέο μομέντουμ (αυτή την τάση επανασυσπείρωσης κεντροδεξιών και κεντρώων ψηφοφόρων), εντείνοντας τα σινιάλα του προς τους «νοικοκυραίους», δηλαδή τη «σιωπηλή πλειοψηφία», κατά τη δική του εκδοχή, που επιζητεί «προοπτική» (οικονομική, σίγουρα) και «ασφάλεια».
Στόχος, να φτάσει στη ΔΕΘ, στις αρχές του Σεπτεμβρίου, με το «3» μπροστά στο γαλάζιο ποσοστό στην εκτίμηση ψήφου, με την προσδοκία να χτίσει πάνω σε μια τέτοια επίδοση, αρχικά με ένα γενναίο πακέτο κοινωνικών παροχών για το 2027 αλλά και με προγραμματικές δεσμεύσεις για την «Ελλάδα του 2030» και ύστερα με προοδευτική σκλήρυνση των διλημμάτων. «Χρειαζόμαστε καθαρές συγκρίσεις» λέει κυβερνητικός παράγοντας, παραδεχόμενος ότι οι κινήσεις της κυβέρνησης από εδώ και πέρα έχουν σαφείς εκλογικές στοχεύσεις.
Εξού και στις κλειστές συνεννοήσεις Μαξίμου και οικονομικού επιτελείου αναζητείται ένα μείγμα μέτρων που θα αγγίζει λίγο ή περισσότερο κάθε κοινωνική και επαγγελματική ομάδα που οι σχέσεις τους με τη ΝΔ έχουν διαταραχθεί: ελεύθεροι επαγγελματίες, μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αγρότες, μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα.
Οι παραγωγικές δυνάμεις
Εξάλλου εκεί, στην παραγωγική τάξη, εντοπίζεται, σύμφωνα με τα focus group, το πρώτο μεγάλο μέτωπο δυσκολίας για το Μαξίμου.
Και, δικαιολογεί, την προσπάθεια του Μητσοτάκη να πετάξει την μπάλα της πολιτικής αντιπαράθεσης (ιδίως με Αλέξη Τσίπρα και Νίκο Ανδρουλάκη) στο γήπεδο της οικονομίας: αγωνιώντας για επανασύνδεση με τις παραγωγικές ηλικίες 30 έως 50 ετών και ιδίως τους μετριοπαθείς που ψηφίζουν «ορθολογιστικά» με βάση το παρόν και τον μέλλον τους βάζει στον πυρήνα του αφηγήματός του τα εισοδήματα κα τις δεσμεύσεις για συνέχιση μιας πολιτικής φοροαπαλλαγών με δημοσιονομική «σύνεση».
Μόνο που το κόστος ζωής εξακολουθεί να λειτουργεί ως μαύρη τρύπα για τα νεοδημοκρατικά ποσοστά σε αυτές τις ηλικίες που αποτελούν και την πλειοψηφία κρίσιμων για τη ΝΔ επαγγελματικών κατηγοριών, όπως είναι οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι αυτοαπασχολούμενοι – η ραχοκοκαλιά της μεσαίας τάξης, κοινώς.
Η δεξιά ατζέντα
Το δεύτερο μέτωπο έχει να κάνει με τις διαρροές δεξιότερα, ενόσω η ΝΔ παραμένει κυρίαρχη στους δεξιούς ψηφοφόρους αλλά σαφώς χαμηλότερα ποσοστά απ’ ό,τι στους κεντροδεξιούς.
Η «βουτιά» της Μαρίας Καρυστιανού και στο δεξιό ακροατήριο καθώς και οι κίνδυνοι για τη ΝΔ από το κυοφορούμενο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά (το 27,1% των ψηφοφόρων της ΝΔ στις ευρωεκλογές λέει ότι σίγουρα ή μάλλον θα το ψήφιζε / Τάσεις MRB) οδηγεί την κυβέρνηση στην προώθηση πιο συντηρητικής ατζέντας.
Ενδεικτικά τα πρόσωπα της πρώτης γραμμής που έχουν επιλεγεί από τον Μητσοτάκη, εκπροσωπώντας τον δεξιό χώρο, όπως ο γραμματέας του κόμματος Κωνσταντίνος Κυρανάκης, αλλά και η σκλήρυνση ρητορικής σε «ευαίσθητα» θέματα, όπως το Μεταναστευτικό, ευρύτερα η «νομιμότητα παντού» κ.ο.κ. Στην ίδια κατεύθυνση είναι και η συνεχής προσπάθεια του Πρωθυπουργού να αντιπαραβάλει τον «ψευδοπατριωτισµό» της υπερδεξιάς με τον «υπεύθυνο πατριωτισµό» της κυβέρνησης της ΝΔ.
Πηγή: tanea.gr
