Ο Απολογισμός Περιφερειακής Αρχής 2025 , της Περιφέρειας Θεσσαλίας , που παρουσιάστηκε το Σάββατο σε ειδική εκδήλωση στην Πινακοθήκη Λάρισας , για το Περιφερειακό Συμβούλιο και τους εκπροσώπους φορέων δεν είναι απλώς μια καταγραφή δράσεων, έργων που εντάχθηκαν και χρηματοδοτήθηκαν, έργων ατάκτως ειρημένων. Είναι μια συμπυκνωμένη αποτύπωση του πώς η Θεσσαλία επιχειρεί με ενιαίο σχέδιο να μετατρέψει μια περίοδο αλλεπάλληλων κρίσεων σε αφετηρία ανθεκτικότητας περιβαλλοντικής, κοινωνικής, οικονομικής και θεσμικής.
Γράφει ο Παπαϊωάννου Στέργιος
Μετά τον απολογισμό, ήρθε κι’ ο απόηχος.
Και στον απόηχο όπως συμβαίνει συνήθως όταν δεν υπάρχει ουσία ακούγεται μόνον η φωνή…
Ο κ. Κουρέτας, ακούραστος εργάτης του Δελτίου Τύπου , επανέρχεται για να μας εξηγήσει αυτήν την φορά πιό θεωρητικά τί εννοούσε, όταν μιλούσε για έργο χωρίς έργο.
Το κλειδί είναι μία λέξη ‘ανθεκτικότητα’.
Μια λέξη τόσο ελαστική, που αντέχει τα πάντα!
Ακόμη και την απουσία αποτελεσμάτων …(!)
Στο νέο αυτό κείμενο, ο απολογισμός δεν είναι απολογισμός.
Είναι ‘φιλοσοφικό μανιφέστο’ …
Δεν μετρά πράξεις, αλλά νοήματα ...
Δεν απαντά στο «τι έγινε» αλλά στο «πώς το σκεφτήκαμε».
Τοιουτοτρόπως, η Περιφέρεια Θεσσαλίας δεν κρίνεται πιά από το άν τα έργα ολοκληρώθηκαν αλλά από το άν ενσωμάτωσε την έννοια της ‘ανθεκτικότητας’ στο όραμά της!
Δηλαδή άν τα κατάφερε επικοινωνιακά ...
Οι αριθμοί, βεβαίως, παρελαύνουν με άνεση:
€116 εκατομμύρια εδώ …
€120 εκεί …
δεκάδες € παραπέρα ...
Μόνον που όπως προσεκτικά αποφεύγεται να διευκρινιστεί πρόκειται κυρίως για εντάξεις, σχεδιασμούς, ωριμάνσεις, υποβολές και χρηματοδοτικά οράματα.
Όχι για έργα , που παραδόθηκαν.
Όχι για προβλήματα , που λύθηκαν.
Όχι για πληγές , που έκλεισαν…!
Στην Θεσσαλία του κ. Κουρέτα , το έργο δεν χρειάζεται να φαίνεται.
Αρκεί να αναφέρεται.
Κι’ άν δεν υπάρχει στο παρόν, υπάρχει σίγουρα στο μέλλον ή έστω σε κάποιο πρόγραμμα ... (!)
Η ‘ανθεκτικότητα’ όπως παρουσιάζεται δεν είναι η ικανότητα της κοινωνίας να στέκεται όρθια.
Είναι η ικανότητα της διοίκησης να επιβιώνει πολιτικά χωρίς απολογισμό ουσίας.
Και κάπως έτσι, το δελτίο Τύπου μετατρέπεται σε πολιτικό υποκατάστατο:
οι μελέτες βαφτίζονται παρεμβάσεις,
οι προθέσεις βαφτίζονται στρατηγική,
και η αφήγηση βαφτίζεται διακυβέρνηση .
Δεν είναι τυχαίο ότι πουθενά, δεν απαντάται καθαρά το ερώτημα:
« τί παραδόθηκε στον πολίτη;»
Επειδή αυτό θα μας προσγείωνε απότομα , σε έναν κόσμο λιγότερο ανθεκτικό … επικοινωνιακά !
Τελικά, ο «απόηχος του απολογισμού» ομοιάζει περισσότερο με επανάληψη, για να εμπεδωθεί το αφήγημα , ενόψει ίσως μιάς επόμενης πολιτικής πίστας ...
Διότι όταν το έργο δεν αρκεί χρειάζεται ιδεολογία.
Κι’ όταν ο απολογισμός δεν πείθει χρειάζεται θεωρία ... (!)
Η Θεσσαλία, όμως, δεν έχει ανάγκη, από θεωρητικούς της ‘ανθεκτικότητας’ !
Έχει ανάγκη από ανθεκτικές πράξεις!
Και αυτές , όσο κι’ άν τις αναζητήσει κάποιος, ανάμεσα στα δελτία Τύπου δεν θα τις βρει … (!) .
