Η Περιφέρεια Θεσσαλίας προχωρά στη χρηματοδότηση της λειτουργίας του Κοινοτικού Κέντρου Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Εφήβων (Κο.Κε.Ψ.Υ.Π.Ε.) της 5η Υγειονομική Περιφέρεια Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας στη Λάρισα, με προϋπολογισμό 868.841,17 ευρώ και συγχρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, ενισχύοντας ουσιαστικά το δημόσιο σύστημα ψυχικής υγείας για παιδιά και εφήβους 0–18 ετών. Η πρωτοβουλία εντάσσεται στον ευρύτερο στρατηγικό σχεδιασμό της Περιφέρειας για αναβάθμιση των δομών υγείας, με στόχο την παροχή ολοκληρωμένων υπηρεσιών πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας, καθώς και την έμπρακτη στήριξη των οικογενειών που αντιμετωπίζουν προκλήσεις ψυχικής υγείας.
Σε μια συγκινητική επίδειξη διοικητικής … "τρυφερότητας", η Περιφέρεια Θεσσαλίας ανακαλύπτει ξαφνικά, ότι η Ψυχική Υγεία των παιδιών και των εφήβων είναι σημαντική.
Ευτυχώς, διότι άν καθυστερούσε λίγο ακόμη, ίσως να χρειαζόταν χρηματοδότηση και για την ψυχική υγεία των ίδιων των υπαλλήλων της διοίκησης.
Ο Δημήτρης Κουρέτας εμφανίζεται στο δελτίο τύπου ώς πεφωτισμένος αρχιτέκτων ενός «ανθεκτικού συστήματος υγείας», λες και μέχρι χθες, η υγειονομική πραγματικότητα λειτουργούσε με ευχές, χαρτάκια και 'PowerPoint'.
Η λέξη «ανθεκτικό» χρησιμοποιείται τόσο συχνά, που εύλογα δημιουργείται η απορία — ανθεκτικό σε τι;
Στην υποχρηματοδότηση;
Στην γραφειοκρατία;
'Η στις ίδιες τις διοικητικές επιλογές;
Στην Λάρισα, η χρηματοδότηση παρουσιάζεται περίπου ως 'ιστορικό ορόσημο'.
Ενώ στην πράξη, πρόκειται για μία από τις κλασικές ασκήσεις απορρόφησης ευρωπαϊκών πόρων.
Χρήσιμη μεν, αλλά όχι ακριβώς επανάσταση στην Δημόσια Υγεία.
Το αφήγημα θυμίζει περισσότερο τελετή εγκαινίων, για κάτι που απλώς … έπρεπε να υπάρχει ήδη.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η ρητορική περί «βούλησης εξασφάλισης κονδυλίων».
Το οποίο σημαίνει, ότι το κράτος χρηματοδοτεί υπηρεσίες υγείας όταν – κι' άν – καταφέρει να βρεί τα χρήματα.
Δηλαδή ακριβώς το αντίθετο, άπ' αυτό που θα περίμενε κάποιος, από ένα σύστημα που θέλει να λέγεται κοινωνικό.
Στο τέλος, ο περιφερειάρχης αναφέρεται δραματικά στην «σιωπηλή κρίση» της παιδικής Ψυχικής Υγείας!
Ορθή διαπίστωση.
Ακούγεται όμως, ελαφρώς ειρωνική, όταν προέρχεται από μηχανισμούς διοίκησης, που συνήθως ανακαλύπτουν τις κρίσεις , όταν έχουν ήδη ωριμάσει, γιγαντωθεί και περάσει στο στάδιο του δελτίου τύπου.
Συνολικά, πρόκειται για ένα κείμενο, που επιχειρεί να παρουσιάσει το αυτονόητο — ως στρατηγικό επίτευγμα!
Και την στοιχειώδη λειτουργία του κράτους — ως διοικητικό θρίαμβο.
Ένα μικρό βήμα για την δημόσια υγεία — ένα τεράστιο βήμα για την δημόσια αυτοδιαφήμιση!
