Άν υπήρχε παγκόσμιο πρωτάθλημα 'πολιτικής φωτογραφίας' , με φόντο μηχανήματα έργου , η Θεσσαλία θα είχε πάρει ήδη ένα μετάλλιο — πιθανότατα 'χρυσό'!
Ίσως και με τιμητική αναφορά «Για Συνομιλία με το Σύμπαν».
Ο αρθρογράφος, με λεπτότητα χειρουργού και ειρωνεία επιπέδου επιθεώρησης 'Δελφινάριο' — μεταφυσικής φιλοσοφίας — μας παρουσιάζει έναν περιφερειάρχη, που δεν παράγει απλώς έργα · παράγει "κοσμική προσδοκία έργων"...
Διότι – ως γνωστόν – στην ελληνική δημόσια διοίκηση, υπάρχει το τρίπτυχο:
Σχεδιάζω ...
Ανακοινώνω ...
Περιμένω να ευθυγραμμιστούν οι πλανήτες ...
Και κάπου εκεί – ίσως – υλοποιώ ... (!)
Το άρθρο πετυχαίνει το ακατόρθωτο · ήτοι να σατιρίσει χωρίς να γίνει μικρόψυχο.
Διότι — πίσω άπ' το χαμόγελο — θυμίζει ότι μετά την καταιγίδα 'Daniel', τα μεγάλα έργα αντιπλημμυρικής προστασίας παραμένουν — σε μεγάλο βαθμό — σε φάση σχεδιασμού και καθυστερήσεων!
Κάτι, που έχει επισημανθεί επανειλημμένα και σε δημόσιες τοποθετήσεις! (Athens Times)
Κι' εδώ ακριβώς λάμπει ο συγγραφέας!
Δεν κατηγορεί — σκηνοθετεί.
Δεν καταγγέλλει — σατιρίζει με πολιτιστική ευγένεια.
Η αναφορά στον Κοέλιο, είναι ιδιοφυής.
Επειδή, στην ελληνική διοικητική πραγματικότητα , όταν θέλεις πολύ ένα έργο , το σύμπαν δεν συνωμοτεί απλώς — σου "στέλνει" ...
μια μελέτη σε διαβούλευση,
μια ένσταση,
δύο προσφυγές στο ΣτΕ,
και ένα ΕΣΠΑ, που «ωριμάζει»...
Το δε φινάλε με τον Μπιθικώτση, είναι μιά καθαρή πολιτική ποίηση.
Όχι κακία — λαϊκός υπαρξισμός με μπουλντόζα.
Ο φίλος Μας γράφει σαν να κρατάει σκαπτικό — αλλά αντί να σκάβει χώμα, σκάβει αφήγημα.
Κάνει αυτό, που πρέπει να κάνει η καλή πολιτική σάτιρα ...
Δηλαδή , να γελάς ...
Να αναγνωρίζεις την πραγματικότητα .
Να μην αισθάνεσαι, ότι σε κοροϊδεύουν .
Να νιώθεις, ότι κάποιος είπε την αλήθεια … αλλά με στιλ ...
