1. Πώς είναι δυνατόν να θεωρείται επαρκής η ενίσχυση των κτηνιατρικών υπηρεσιών με μόλις 7 προσλήψεις σε 4 χρόνια, όταν η ζωονόσος αφανίζει δεκάδες χιλιάδες ζώα σε λίγους μήνες;
2. Με ποια λογική σχεδιάζεται η «στήριξη του πρωτογενούς τομέα», όταν οι ίδιοι οι μηχανισμοί ελέγχου και πρόληψης είναι υποστελεχωμένοι σε βαθμό επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία και την οικονομία;
3. Ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την απώλεια ζωικού κεφαλαίου και εισοδήματος των κτηνοτρόφων, όταν οι παρεμβάσεις της Περιφέρειας κινούνται με ρυθμούς που δεν ανταποκρίνονται στην έκτακτη κρίση;
