Κόσμος

Οι αλυσίδες που φόρεσαν πάνω από 12 εκατομμύρια σκλάβοι: ένα ζοφερό ντοκουμέντο της μαύρης ιστορίας των ΗΠΑ

Οι αλυσίδες που φόρεσαν πάνω από 12 εκατομμύρια σκλάβοι: ένα ζοφερό ντοκουμέντο της μαύρης ιστορίας των ΗΠΑ

Οι αλυσίδες που πέρασαν πάνω από 12 εκατομμύρια άνθρωποι κατά τη βίαιη μεταφορά τους από την Αφρική στην Αμερική δεν είναι απλώς ιστορικά αντικείμενα, αλλά βαριά ίχνη μιας ανθρώπινης τραγωδίας που εξακολουθεί να πονά, ακόμη κι αιώνες μετά.

Στο Μουσείο Roots 101 στο Λούισβιλ του Κεντάκι, δεσμά ηλικίας περίπου 400 ετών, κατασκευασμένα στην Γκάνα, εκτίθενται ανάμεσα σε δεκάδες αντικείμενα που αφηγούνται τις ζωές, τις πληγές και την επιβίωση των Αφροαμερικανών μέσα στους αιώνες. Όμως ο ιδρυτής του μουσείου, Λαμόντ Κόλινς, δεν αρκείται στην απλή θέαση των εκθεμάτων: τα “ζωντανεύει”, φέρνοντάς τα πιο κοντά στην εμπειρία του επισκέπτη, τοποθετώντας τα, σε ορισμένες περιπτώσεις, στους καρπούς όσων το επιθυμούν.

«Είναι ένα εργαλείο βαθιάς μάθησης. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί την πραγματικότητα αυτού που νιώθεις όταν φοράς αυτές τις αλυσίδες», λέει χαρακτηριστικά ο Λαμόντ Κόλινς.

Για τους Ευρωπαίους και Αμερικανούς δουλεμπόρους της εποχής, οι σιδερένιες αλυσίδες δεν ήταν παρά εργαλεία «διαχείρισης» ανθρώπων στο πλαίσιο του διατλαντικού δουλεμπορίου. Κατασκευάζονταν σε διαφορετικά μεγέθη -για καρπούς, αστραγάλους, μέση και λαιμό-, ενώ υπήρχαν ακόμη και εκδοχές ειδικά για παιδιά.

Οι αλυσίδες ενίσχυαν την πεποίθηση στους σκλάβους ότι δεν μπορούσαν καν να ονειρευτούν την ελευθερία. Ορισμένες αλυσίδες λαιμού είχαν μάλιστα κουδούνια ή αιχμηρά άκρα, για να βοηθά τους κυνηγούς σκλάβων να εντοπίζουν τους δραπέτες.

«Τα φορούσαμε για 200 χρόνια»

Πέρυσι, ένα βίντεο στο οποίο ο Κόλινς έβαζε αλυσίδες στους καρπούς μιας λευκής γυναίκας στο μουσείο τράβηξε την προσοχή στα κοινωνικά δίκτυα. «Αυτό που συνειδητοποίησα είναι ότι, μερικές φορές, πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι θέλουν να μάθουν την ιστορία. Ομως, θέλουν να τη μάθουν μέσα στα δικά τους όρια», λέει ο Κόλινς.

Λευκοί άνδρες και γυναίκες έχουν κλάψει αφού δοκίμασαν τα δεσμά. Μερικοί αρνούνται τελικά να τα βάλουν ακριβώς τη στιγμή που ο Κόλινς ετοιμάζεται να τα σφίξει στους καρπούς τους.

«Τους έλεγα: “Γιατί δεν μπορώ να σας τα βάλω για δύο δευτερόλεπτα, ενώ εμείς τα φορούσαμε για 200 χρόνια;“. Αυτή η δήλωση συνήθως δίνει το έναυσμα για μια συζήτηση», λέει.

Πηγή: in.gr

Θεσσαλία

Η Δημοτική Αρχή Τυρνάβου καταγγέλλει τις νέες, εκτεταμένες διακοπές ηλεκτροδότησης που σημειώθηκαν το βράδυ της Παρασκευής στον Τύρναβο, στον Αμπελώνα και σε περιοχές του Δήμου, οι οποίες έρχονται να προστεθούν σε μια μακρά σειρά αντίστοιχων περιστατικών των τελευταίων ημερών και μηνών.

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Η Περιφέρεια Θεσσαλίας, σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, υλοποιεί διετές πρόγραμμα αυτοβοήθειας και αλληλοβοήθειας, διά τήν αντιμετώπιση εξαρτήσεων από τον τζόγο, το αλκοόλ, τα ναρκωτικά και τις διαδικτυακές συμπεριφορές. Το πρόγραμμα, προϋπολογισμού €200.000 ευρώ, θα εφαρμοστεί σε όλη την Θεσσαλία και στοχεύει στην πρόληψη, υποστήριξη και κοινωνική επανένταξη των ωφελουμένων.
ΤΗΙΝΚ ΤΑΝΚ

Η Περιφέρεια Θεσσαλίας υλοποιεί πιλοτικό πρόγραμμα ύψους €462.800 ευρώ, για τεχνικές παρεμβάσεις προσβασιμότητας σε κατοικίες ατόμων με αναπηρία. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε άτομα με ποσοστό αναπηρίας άνω του 67% και χρηματοδοτεί εργασίες, όπως ράμπες, προσαρμογές λουτρών, τεχνικά βοηθήματα και συστήματα υποβοήθησης · με στόχο την ασφαλέστερη και πιό αυτόνομη διαβίωση.

Όταν η ουσία περισσεύει, η αυτοδιαφήμιση είναι περιττή

Ανάμεσα στα δεκάδες δελτία τύπου   — άτινα κατακλύζουν καθημερινά την δημόσια σφαίρα της τοπικής μας κοινωνίας —   υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις, όπου το περιεχόμενο μιλά από μόνο του.
Η χρηματοδότηση παρεμβάσεων προσβασιμότητας, σε κατοικίες ατόμων με αναπηρία  —   είναι μία από αυτές.

Πρόκειται για μιά ενέργεια με άμεσο κοινωνικό αποτύπωμα · καθώς αφορά ανθρώπους, οίτινες αντιμετωπίζουν καθημερινά εμπόδια, μέσα στην ίδια τους την οικία.
Η δυνατότητα τοποθέτησης ραμπών πρόσβασης, στίς οικίες,
προσαρμογής χώρων υγιεινής , ή χρήσης ειδικού εξοπλισμού ...
 ... Δεν είναι πολυτέλεια  —   αλλά στοιχειώδης προϋπόθεση...