Κόσμος

Βενεζουέλα: Η συγκλονιστική μαρτυρία γυναίκας που σώθηκε με το μωρό της – «Δεν θα πέθαινα όσο ζούσε»

Βενεζουέλα: Η συγκλονιστική μαρτυρία γυναίκας που σώθηκε με το μωρό της – «Δεν θα πέθαινα όσο ζούσε»

Ενώ λιγοστεύουν οι ελπίδες για επιζώντες στα συντρίμμια των δυο πολύ ισχυρών σεισμών που έπληξαν την περασμένη Τετάρτη τη Βενεζουέλα μια ιστορία που αφορά μία μητέρα και το πώς το μωρό της την έκανε να κρατηθεί στη ζωή συγκινεί.

Η μητέρα που διασώθηκε από τα ερείπια του κατεστραμμένου σπιτιού της στη Βενεζουέλα μαζί με το 18 ημερών μωρό της, περιέγραψε στο BBC πώς βίωσε το τρομακτικό γεγονός. Η Νταϊάνα Πατίνο είπε ότι ο γιος της, Χουάν Νταβίντ, της έδωσε κίνητρο για να παραμείνει ξύπνια και σε εγρήγορση. «Όσο ήταν ζωντανός, θα ήμουν και εγώ ζωντανή. Κάθε τόσο άγγιζα τη μύτη του για να βεβαιωθώ ότι ακόμα ανέπνεε», είπε.

Το βίντεο της διάσωσης έχει διαδοθεί σε όλο τον κόσμο, με τον Χουάν Νταβίντ να γίνεται σύμβολο ελπίδας στη Βενεζουέλα. Σημειώνεται ότι ο επίσημος απολογισμός των θυμάτων αυξήθηκε στους 1.450 νεκρούς και 189 κτίρια επιβεβαιώθηκε ότι κατέρρευσαν εξ ολοκλήρου.

Οι έρευνες συνεχίζονται, αλλά οι ελπίδες για την ανεύρεση περισσότερων επιζώντων μειώνονται. Σε μια κλινική στην πρωτεύουσα της Βενεζουέλας, το Καράκας, την Κυριακή, η Νταϊάνα περιέγραψε στο BBC τις τρομακτικές ώρες που πέρασε υπόγεια, κρατώντας σφιχτά τον μικρό της γιο και προσευχόμενη να σωθούν.

Έπλενε τα πιάτα στο διαμέρισμά της στον όγδοο όροφο, στη βόρεια παράκτια περιοχή της Λα Γκουάιρα, όταν ξέσπασαν οι σεισμοί. Έτρεξε αμέσως να αγκαλιάσει τον γιο της, νομίζοντας ότι θα ήταν «μόνο ένας ελαφρύς σεισμός».

«Ένιωσα σαν να πετούσα. Μετά, ένιωσα σαν να βυθιζόμουν στο νερό και στο χώμα, και στη συνέχεια έπεσα μέσα στο λάκκο όπου και παρέμεινα. Δεν ξέρω πώς κατάφερα να μην αφήσω το μωρό μου, αφού πετούσα. Συμπιέστηκα πάνω στα έπιπλα», είπε.

Αμέσως, όπως είπε, άρχισε να ουρλιάζει, αλλά σύντομα συνειδητοποίησε ότι κανείς δεν μπορούσε να την ακούσει.

«Είπα στον εαυτό μου ότι δεν θα σπαταλούσα την ενέργειά μου — θα φώναζα μόνο όταν ήταν απαραίτητο, όταν άκουγα φωνές ή βήματα κοντά μου», είπε.

«Δεν ξέρω πώς κατάφερα να παραμείνω τόσο ήρεμη, αφού το αριστερό μου πόδι ήταν παγιδευμένο κάτω από το σκυρόδεμα. Δεν μπορούσα να κουνηθώ. Ο κρόταφός μου ήταν πιεσμένος πάνω σε ένα βράχο».

Η Νταϊάνα είπε ότι βρήκε ελπίδα όταν ένιωσε μια Βίβλο κάτω από το σώμα της. «Εκεί ξεκίνησε το ταξίδι μου προς την επιβίωση», είπε.

Μέσα στο σκοτάδι των ερειπίων, μπορούσε να διακρίνει μια «μικρή κουκκίδα φωτός που έμοιαζε με το φεγγάρι».

Είπε ότι η διάσωσή της έγινε αφού άκουσε τον αδελφό της να φωνάζει το όνομά της.

«Είπα στον εαυτό μου: “Αυτή είναι η μόνη μου ευκαιρία”. Με όλη τη δύναμη των πνευμόνων μου φώναξα… Φώναξα “Εδώ είμαι” με όλη μου τη δύναμη, και εκείνος είπε “Σε βρήκα, και σου υπόσχομαι ότι δεν θα φύγω μέχρι να σε βγάλω έξω”».

Τήρησε την υπόσχεσή του, και ακολούθησε μια λεπτή επιχείρηση διάσωσης για να βγουν τόσο η μητέρα όσο και το μωρό από τα ερείπια την Πέμπτη το βράδυ.

Η Νταϊάνα υπέστη τραυματισμούς και στα δύο της πόδια όταν χτύπησε ο σεισμός, ενώ ο Χουάν ευτυχώς υπέστη μόνο ελαφρά τραύματα.

Πηγή: BBC

Πηγή: tanea.gr

Θεσσαλία

Με πολιτική συγκέντρωση στον Βόλο, παρουσία του Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, κορυφώνει η Τομεακή Επιτροπή Μαγνησίας τις παρεμβάσεις της για τις εξελίξεις γύρω από την ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας στην περιοχή.

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Η συνάντηση της Αγροδιατροφικής Σύμπραξης Θεσσαλίας με τη διοίκηση του ΣΒΘΣΕ στον Βόλο επιβεβαίωσε τη βούληση για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου μοντέλου συνεργασίας που θα συνδέει παραγωγή, μεταποίηση, logistics και γαστρονομία, ενισχύοντας την ιχνηλασιμότητα και τη διαμόρφωση μιας ενιαίας αγροδιατροφικής ταυτότητας για τη Θεσσαλία. Στο πλαίσιο αυτό, πραγματοποιήθηκαν επισκέψεις στην εταιρεία Centaur, με διεθνή δραστηριότητα στον τομέα της ασφάλειας τροφίμων, καθώς και στο πρότυπο...
THINK TANK

1. Με ποια αντικειμενικά και δημοσιοποιημένα κριτήρια αποφασίστηκε η κατανομή των 5,7 εκατ. ευρώ, ώστε η Λάρισα να λάβει σχεδόν το σύνολο της χρηματοδότησης, ενώ άλλα νοσοκομεία περιορίζονται σε πολύ μικρότερες παρεμβάσεις;

2. Εάν οι ανάγκες των νοσοκομείων Τρικάλων και Καρδίτσας ήταν γνωστές, γιατί η Περιφέρεια δεν εξασφάλισε την έγκαιρη υποβολή των προτάσεων πριν από την έκδοση της πρόσκλησης, ώστε να μην εμφανίζονται σήμερα ως οι "ξεχασμένοι" της κατανομής;

3. Πώς υπηρετείται στην πράξη η περιφερειακή ισότητα στην υγεία, όταν ένας πολίτης έχει πρόσβαση σε ρομποτική χειρουργική επειδή κατοικεί σε έναν νομό, ενώ σε άλλον η χρηματοδότηση επαρκεί μόνο για την αντικατάσταση βασικού εξοπλισμού;