Από το 1962 έως σήμερα, 73 χρόνια μετά η λίμνη της Πελασγιώτιδος, γνωστή από την αρχαιότητα ως Βοιβηΐς, πέρασε μεγάλες περιπέτειες. Μαζί της και οι κάτοικοι της περιοχής. Από το μουσείο, που βρίσκεται στις όχθες της Κάρλας η δημοσιογράφος της ΕΡΤ Φρόσω Παύλου, παρουσιάζει ένα
Από το 1962 έως σήμερα, 73 χρόνια μετά η λίμνη της Πελασγιώτιδος, γνωστή από την αρχαιότητα ως Βοιβηΐς, πέρασε μεγάλες περιπέτειες. Μαζί της και οι κάτοικοι της περιοχής.
Από το μουσείο, που βρίσκεται στις όχθες της Κάρλας η δημοσιογράφος της ΕΡΤ Φρόσω Παύλου, παρουσιάζει ένα από τα εκθέματα το “καράβι της Κάρλας”, το οποίο πέρασε στο εθνικό ευρετήριο της Άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς.
Ο Λεωνίδας Χατζηζήσης ο οποίος ως ψαράς από το 1953- 1962 έζησε τις χαρές και τις λύπες των χωριών της λίμνης, εξηγεί με ποιο τρόπο οι έμπειροι τεχνίτες στο πρόσφατο παρελθόν κατασκεύαζαν σε μηδενικό χρόνο ένα καράβι, αξιόπλοο και ικανό να διασχίζει τις ξέρες της λίμνης και το νερό.
Τον Δεκέμβριο του 2005 δημιουργήθηκε ένα μουσείο με πλούσιο φωτογραφικό, αρχειακό υλικό, το καράβι της Κάρλας, την καλύβα και τα εργαλεία των ψαράδων μιας περασμένης εποχής.
Με ένα διαφορετικό σκεπτικό, της βιομηχανικής γεωργίας, τα 180 τετραγωνικών χιλιομέτρων της, στην λεκάνη του Πηνειού, αποξηράνθηκαν και η γη αποδόθηκε σε αγρότες, ενώ η αλιευτική κουλτούρα, μια σημαντική οικονομική δραστηριότητα πέρασε σε παρελθόντα χρόνο.
Η περιοχή αντιμετώπισε γρήγορα αρκετές περιβαλλοντικές ανισορροπίες, όπως η απώλεια βιοποικιλότητας, η αποξήρανση των υδροφόρου ορίζοντα και η διείσδυση αλάτων, καθιστώντας δύσκολα στην εκμετάλλευση τα γεωργικά εδάφη που ανακτήθηκαν από την πρώην λίμνη.
Σήμερα, η Κάρλα αποτελεί περιοχή προστατευόμενη από την Συνθήκη Ramsar και μέρος του δικτύου Natura 2000, όπου φιλοξενούνται περίπου 180 είδη πτηνών και 14 είδη ψαριών.
Το Μουσείο του λιμναίου πολιτισμού διατηρεί τις μνήμες και την κληρονομιά των ανθρώπων στα παρακάρλια χωριά, οι οποίοι βλέπουν το τοπίο να αλλάζει με τις καταστροφές που προκαλεί η κλιματική αλλαγή.
www.ertnews.gr
