Με αφορμή την επιστολή του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας προς τον Υπουργό Εσωτερικών Θεόδωρος Λιβάνιος, η Περιφέρεια Θεσσαλίας αναδεικνύει τις σοβαρές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Περιφέρειες στη διαχείριση της επιζωοτίας της ευλογιάς των αιγοπροβάτων, αλλά και των λοιπών ζωονόσων που πλήττουν την ελληνική κτηνοτροφία. Στο δελτίο τύπου επισημαίνεται η ανάγκη άμεσης θεσμικής παρέμβασης, με βασικό αίτημα την ένταξη των Περιφερειών στο άρθρο 5 του Ν. 5251/2025, προκειμένου να επιταχυνθούν οι διαδικασίες προμηθειών και παροχής υπηρεσιών σε συνθήκες κρίσης. Παράλληλα, καταγράφονται οι πρακτικές δυσκολίες στο πεδίο, όπως η εξασφάλιση εξοπλισμού, συνεργείων και υγειονομικών μέτρων, οι οποίες καθυστερούν λόγω γραφειοκρατικών περιορισμών. Η πρωτοβουλία αυτή στοχεύει στην ενίσχυση της επιχειρησιακής ετοιμότητας των Περιφερειών, ώστε να διασφαλιστεί ταχύτερη και αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των επιζωοτιών, προστατεύοντας τόσο την αγροτική οικονομία όσο και τη δημόσια υγεία.
Με επιστολή "υψηλού επιπέδου" προς τον Υπουργό Θεόδωρο Λιβάνιο , ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας ζητά το αυτονόητο — να μπορεί το κράτος να λειτουργεί , όταν υπάρχει κρίση (!)
Το ζήτημα – αυτήν την φορά – δεν είναι οι πλημμύρες , αλλά η επιζωοτία της ευλογιάς των αιγοπροβάτων — και η απειλή του αφθώδους πυρετού.
Δηλαδή, μία κρίση , που δεν περιμένει εγκρίσεις, διαγωνισμούς και σφραγίδες!
Κι' εδώ αρχίζει η ελληνική "τραγωδία" ... (!)
— Για να θαφτούν ζώα, χρειάζονται μηχανήματα!
— Για να χρησιμοποιηθούν μηχανήματα, χρειάζονται συμβάσεις!
— Για να γίνουν συμβάσεις, χρειάζονται διαδικασίες!
Κι' 'εως ότου ολοκληρωθούν οι διαδικασίες — η κρίση έχει ήδη προχωρήσει ... (!)
Ο κ. Κουρέτας περιγράφει με ακρίβεια το πρόβλημα :
«πολύπλοκες, χρονοβόρες διαδικασίες που καθυστερούν την αντιμετώπιση.»
Κι' εδώ ο Θεσσαλός αναγνώστης και κριτής (του περιφερειάρχη) "σηκώνει το φρύδι", απορρώντας με το γεγονός , ότι τώρα ανακαλύπτεται η γραφειοκρατία τού Δημοσίου άραγε ...;
Διότι, αυτό που παρουσιάζεται ως «έκτακτο εμπόδιο» — είναι στην πραγματικότητα η μόνιμη δομή του κράτους ... (!)
Η λύση , που προτείνεται είναι εξίσου γνώριμη ... Ήτοι οι εξαιρέσεις,
Το κατεπείγον,
Οι παρακάμψεις διαδικασιών , κλπ. ...
Με άλλα λόγια — όταν το σύστημα δεν "δουλεύει", δεν το διορθώνουμε , αλλά το παρακάμπτουμε.
Η επιστολή είναι σοβαρή, τεκμηριωμένη και απολύτως λογική.
Αλλά, ταυτόχρονα αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο και γνωστό δυστυχώς ...
Ότι το κράτος λειτουργεί κανονικά — μόνον όταν παύει να λειτουργεί κανονικά.
Οι Περιφέρειες ζητούν να ενταχθούν σε διαδικασίες 'fast track' , ίνα καταφέρουν να πράξουν , αυτό που ήδη όφειλαν — να αντιδρούν άμεσα σε μία κρίση!
Έν τό μεταξύ — η επιζωοτία δεν περιμένει ...
Ούτε οι κτηνοτρόφοι.
Ούτε η αγορά.
Η μόνη που περιμένει – όπως πάντα – είναι η διοίκηση.
Τοιουτοτρόπως — διαπιστώνουμε καί πάλι , ότι Στην Ελλάδα, οι κρίσεις αντιμετωπίζονται με επείγουσες επιστολές ... (!)
Σπάνια με έτοιμους μηχανισμούς ... !
