Οικονομία

Eurostat: Υλική και κοινωνική στέρηση στην ΕΕ Το αρνητικό μετάλλιο για την Ελλάδα

Eurostat: Υλική και κοινωνική στέρηση στην ΕΕ  Το αρνητικό μετάλλιο για την Ελλάδα

Μια θέση στο βάθρο με τις τρεις χώρες της ΕΕ που εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης μεταξύ των κατοίκων τους επιφυλάσσουν τα στοιχεία της Eurostat για το 2024 που δόθηκαν τη Δευτέρα στη δημοσιότητα.Ειδικότερα, το 2024, το 6,4% των ανθρώπων στην ΕΕ

Μια θέση στο βάθρο με τις τρεις χώρες της ΕΕ που εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης μεταξύ των κατοίκων τους επιφυλάσσουν τα στοιχεία της Eurostat για το 2024 που δόθηκαν τη Δευτέρα στη δημοσιότητα.

Ειδικότερα, το 2024, το 6,4% των ανθρώπων στην ΕΕ αντιμετώπισε σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, υποδεικνύοντας μια μικρή μείωση σε σύγκριση με το 2023 (6,8%).

Οι νέοι κάτω των 18 ετών επηρεάστηκαν περισσότερο από σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση (7,9%), ακολουθούμενοι από άτομα ηλικίας 18 έως 64 ετών (6,4%) και άτομα 65 ετών και άνω (5,1%).

Οι γυναίκες είχαν υψηλότερα ποσοστά σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης από τους άνδρες (6,6% σε σύγκριση με 6,2%). Αυτό το μοτίβο υψηλότερων ποσοστών για τις γυναίκες ήταν σταθερό σε όλες τις παρατηρούμενες ηλικιακές ομάδες, εκτός από εκείνες κάτω των 18 ετών.

Μεταξύ των χωρών της ΕΕ, το υψηλότερο ποσοστό ατόμων που αντιμετώπισαν σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση καταγράφηκε στη Ρουμανία (17,2%), ακολουθούμενη από τη Βουλγαρία (16,6%) και την Ελλάδα (14,0%).

Αντίθετα, τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στη Σλοβενία (1,8%), την Κροατία (2,0%) και την Πολωνία (2,3%).

Στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα το υψηλότερο ποσοστό σε επίπεδο ηλικιακής ομάδας, παρατηρείται στους νέους 18 24 ετών, όπου φτάνει το 17,6% το ποσοστό ατόμων που αντιμετωπίζουν υλική και κοινωνική στέρηση. Υψηλότερο από τον μέσο όρο είναι και το ποσοστό στην κατηγορία 55 643 ερών, στο 15,8% και 12 17 ετών με 15,7%.

Πώς ορίζεται η υλική και κοινωνική στέρηση

Το ποσοστό σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης αντικατοπτρίζει αναγκαστική έλλειψη απαραίτητων και επιθυμητών αγαθών για μια επαρκή ζωή, σύμφωνα με τον ορισμό της ΕΕ.

Ο δείκτης διακρίνει μεταξύ ατόμων που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν ένα συγκεκριμένο αγαθό, υπηρεσία ή κοινωνικές δραστηριότητες. Ορίζεται ως το ποσοστό του πληθυσμού που βιώνει αναγκαστική έλλειψη τουλάχιστον σε 7 από τα 13 αγαθά στέρησης (6 που σχετίζονται με το άτομο και 7 που σχετίζονται με το νοικοκυριό).

Λίστα ειδών σε επίπεδο νοικοκυριού:

  • Ικανότητα αντιμετώπισης απρόβλεπτων εξόδων
  • Ικανότητα πληρωμής μιας εβδομάδας ετήσιων διακοπών μακριά από το σπίτι
  • Ικανότητα αντιμετώπισης καθυστερήσεων πληρωμών (σε πληρωμές στεγαστικών δανείων ή ενοικίων, λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, δόσεις αγοράς με δόσεις ή άλλες πληρωμές δανείων)
  • Ικανότητα οικονομικής ενίσχυσης ενός γεύματος με κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ή χορτοφαγικό ισοδύναμο κάθε δεύτερη μέρα
  • Ικανότητα διατήρησης επαρκούς θέρμανσης του σπιτιού
  • Πρόσβαση σε αυτοκίνητο/βαν για προσωπική χρήση
  • Αντικατάσταση φθαρμένων επίπλων

Λίστα ειδών σε ατομικό επίπεδο:

  • Σύνδεση στο διαδίκτυο
  • Αντικατάσταση φθαρμένων ρούχων με μερικά καινούργια
  • Να έχει κάποιος δύο ζευγάρια παπούτσια που εφαρμόζουν σωστά (συμπεριλαμβανομένου ενός ζευγαριού παπουτσιών παντός καιρού)
  • Δαπάνες ενός μικρού χρηματικού ποσού κάθε εβδομάδα για τον εαυτό του
  • Τακτικές δραστηριότητες αναψυχής
  • Συνάντηση με φίλους/οικογένεια για ποτό/γεύμα τουλάχιστον μία φορά το μήνα

Πηγή: Οικονομικός Ταχυδρόμος

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Σε μιά κατάμεστη αίθουσα ξενοδοχείου παρουσιάστηκε ο απολογισμός της Περιφερειακής Αρχής Θεσσαλίας, από τον Περιφερειάρχη .
Οι αίθουσες των ξενοδοχείων έχουν τo πλεονέκτημα, ότι εκεί τα έργα "ολοκληρώνονται πάντα στην ώρα τους"...
OPINION ZONE

γράφει
Παπαϊωάννου Στέργιος

THINK TANK

1. Πώς είναι δυνατόν, εν μέσω επιδημίας, ο αριθμός των απολυμαντικών σταθμών να μεταβάλλεται διαρκώς (6–16–10–6–16), χωρίς να υπάρχει σταθερός επιχειρησιακός σχεδιασμός και σαφές χρονοδιάγραμμα λειτουργίας;

2. Γιατί η Περιφέρεια αποδίδει επανειλημμένα τις διακοπές λειτουργίας σε «τεχνική αδυναμία της εταιρείας», χωρίς να αναλαμβάνει πολιτική ευθύνη για την επιλογή, την εποπτεία και τον έλεγχο του αναδόχου;

3. Όταν η διοίκηση δηλώνει ότι πρωτοπορεί στη διαχείριση της κρίσης, γιατί στο τέλος ζητά από την Επιτροπή να της υποδείξει πόσοι σταθμοί είναι επαρκείς — δεν όφειλε ήδη να διαθέτει τεκμηριωμένη επιστημονική εκτίμηση;

designed & hosted by
32bit Creative Studio